Arsacal
button
button
button


Rotterdamse advocate nu Kanunnikes van het H. Graf

Dag van Godgewijde leven (Maria Lichtmis)

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 2 februari 2019
Met de kersverse zuster Johanna
Met de kersverse zuster Johanna
Met moeder priorin
Met moeder priorin
De priorij
De priorij

Van vrijdag 1 op zaterdag 2 februari was ik in priorij Thagor van de Kanun­nikessen van het heilig Graf in Sint Odiliënberg, waar mw. mr. Erica Schruer werd ingekleed en haar noviciaat begon. Na de inkleding, die in het slot gebeurt, vierden we de Latijnse Vespers in de kapel van de zusters en de dag erop was de Hoogmis van het feest van de Opdracht van de Heer in de tempel (Maria Lichtmis).

Bij de inkleding kreeg Erica Schruer haar kloosternaam: Zuster M. Johanna.

Vespers in de basiliek

De pontificale hoogmis vond plaats in de basiliek die aan het klooster grenst en waar de zusters iedere zondag om 17.00 uur de Latijnse Vespers zingen (van mei tot oktober zelfs iedere dag, door de week om 17.45 uur). Op zondag is er een kwartier voor de Vespers een catechetisch-liturgische toelichting voorzien.

Gasten in de priorij

Voor deze bijzondere dag waren heel wat mensen gekomen die de nieuwe zuster voor het eerst in habijt weleens wilden aanschouwen en haar alle zegen wilden toewensen voor het noviciaat. Ook was er een zevental priesters om te con­ce­le­breren: pastoor Jos L'Ortye en mgr. Paul Vismans uit Schiedam, oud-deken en rector mgr. Theo Willems, deken Jos Spee, deken René Wilmink, pastoor Rik Achten en em. pastoor Ed van Delden, allen priesters met bijzondere banden met de priorij. Uit Rotterdam was er een viertal acolieten uit de oude parochie van mw. Schruer. Ook de burge­mees­ter van Roerdalen was bij de viering aanwezig.

Van advocaat naar stille kluis

Na de feestelijke Eucha­ris­tie, opge­luis­terd door de Gregoriaanse schola, was er een geanimeerde ontmoeting in de zaal van het klooster en een lunch voor genodigden.
Van harte wensen we de nieuwe zuster alle zegen toe voor het noviciaat. Onbekend is het leven in de priorij haar niet meer, want zij heeft al een jaar postulaat gedaan en is overigens al lang met de priorij bekend. Maar toch, het is een grote overgang om van advocaat met een drukke praktijk met grote klanten in een wereldstad over te schakelen naar een stille kluis in een Limburgs dorp. Het is een mooie plaats, met een rijke historie die terug gaat tot het begin van de achtste eeuw en een oord dat al bijna zes eeuwen canonicaal leven kent!

Nog een

Er was meer verheugend nieuws: er is nog een kandidate voor het kloosterleven aangenomen die de priorij al goed kent en het postulaat gaat beginnen.

(op de foto's onderaan dit bericht met de burge­mees­ter van Roerdalen, mw. M.D. (Monique) de Boer-Beerta en met mgr. Paul Vismans, tevens een blik in de basiliek en in de kloosterkapel)

 

Homilie

Vreugdevolle dag

Beste zusters, zuster Johanna,
beste familie, vrienden, medebroeders en u allen,

Wat een vreugdevolle dag
die we vandaag mogen vieren,
vanwege het liturgische feest
en de feestelijke gelegenheid
van de inkleding van een nieuwe zuster
voor uw gemeen­schap: zuster Johanna.
Vaak ervaren we onze zwakheid,
onze broosheid en breekbaarheid,
maar juist dan zijn we des te meer
in de genadevolle positie
om Gods barmhartige zorg en liefde
voor ons, voor de Kerk,
voor de gemeen­schap van de kanun­nikessen
te ervaren.
Al zijn we zwak en klein,
alles heeft een plaats
in het plan van Zijn Voorzienigheid.

Opdracht van de Heer

De beide bekende namen die deze feestelijke dag
draagt en gedragen heeft
in de geschiedenis van de kerk,
zijn goed en toepasselijk:
de naam “opdracht van de Heer in de tempel”
stelt de bijbelse betekenis van dit gebeuren,
daar in de tempel van Jeruzalem,
in het licht:
Maria en Jozef vervullen de verplichting van de Joodse wet
om de eerstgeborene aan God op te dragen.
Die uitdrukking ‘eerstgeborene’ wil dus niet zeggen
dat er nog meer kinderen zijn gekomen dan die eerste,
maar die verwijst naar de speciale betekenis en status
van al wat de moederschoot opent.
De ouders brengen daarbij het offer van de armen.

"Icoon" van het religieuze leven

De geestelijke betekenis van dit gebeuren
wordt op een bijzondere manier onderstreept
doordat sinds 1997 op deze dag
de Werelddag van het God gewijde leven
plaats vindt.
Waarom op deze dag?
De heilige Paus Johannes Paulus II verwees daarvoor
naar de titel van dit feest:
de opdracht van de Heer,
een naam die een toe­wij­ding aan God de Vader uitdrukt;
dat is een mooi beeld
- een “icoon” noemde deze paus het -
voor de bijzondere toe­wij­ding aan God
die plaatsvindt in de professie van de evangelische raden,
die de kern is van het gewijde leven.

Offer van de armen

Ook de God gewijde brengt daarbij
het offer van de armen,
omdat zij of hij zich ervan bewust is,
dat het niet uit eigen middelen en eigen krachten komen kan.
Wij staan voor God als een arme,
hoe rijk we ook mogen zijn
naar materiële, menselijke maatstaven.
Wie de weg van het God gewijde leven gaat,
weet dat zij of hij geen stap kan zetten
zonder Gods genade.
Het moet echt van Hem komen.

Overgave vraagt vertrouwen

Dat is voor zuster Johanna die gisteren­avond is ingekleed,
tegelijk een realiteit en een troost.
De uitdaging is dat de religieus
bij alles wat zich voordoet
op deze weg van navolging van de Heer,
zich als het ware in de armen
van de hemelse bruidegom moet laten vallen
in de erkenning het zelf niet te kunnen,
maar tegelijk in de vaste hoop
alles van Hem te mogen verwachten.
Als dit van Hem komt,
zal Hij in moeilijkheden misschien wel ver weg lijken,
toch is Hij daar
en Hij leidt de religieuze ook door duisternis heen.
Die duisternis hoort erbij.
Want er wordt van iedere religieuze
een soort blind vertrouwen gevraagd,
dat uitdrukking is van die totale overgave,
die toe­wij­ding van het eigen leven aan God.

Maria Lichtmis

De tweede bekende naam van dit feest
- Maria Lichtmis of zuivering van de Maagd Maria -
verwijst naar Maria
en naar de bijdrage die de oude Simeon gaf
toen het Kind in de tempel werd opgedragen.
Hij sprak over het kind als een licht
dat voor de heidenen straalt.
wat wij tot uitdrukking hebben gebracht
door brandende kaarsen te dragen.
En hij sprak tot Maria en voorspelde haar
veel leed en pijn:
een zwaard zal uw ziel doorboren.
Dat bepaalt ons er vandaag bij dat Maria,
die beeld is van het God gewijde leven,
veel heeft moeten doorstaan omwille van Jezus.
Hoe is zij daarmee omgegaan?
Anders dan bijna alle apostelen
is zij niet weg gelopen,
maar is zij onder het kruis blijven staan.
Haar lijden werd zo
mede-lijden met Jezus
en vruchtbaar voor heel de kerk.

Bij het kruis gaan staan

Ook dat is een kenmerk van het religieuze leven:
waak bij het graf,
wachtend op de verrijzenis;
de offers die U brengt,
het lijden dat u draagt,
vormen een weinig gekende, verborgen
maar uiterst waardevolle schat.
Het ware leven van de Kerk bevindt zich op dat niveau,
niet op dat van de uiterlijke mani­fes­ta­ties,
van het koffie drinken na de Mis
en de gezellige sfeer onder elkaar.
Ik wil daar helemaal niets negatiefs van zeggen,
van veel van deze zaken geldt
dat het best goed is dat ze er zijn,
maar het is niet het ware en eigenlijke leven van de kerk.
Het leven van de Kerk gaat over verlossing,
verworven door het lijden van Jezus Christus,
waaraan al die God gewijde mensen
- vrouwen en mannen - bijdragen
die zich daarmee verenigen.
In die vereniging met dit offer
dat Onze Heer Jezus Christus
voor onze verlossing heeft gebracht,
ligt de kern van iedere menselijke vrucht­baar­heid
en de kern van ieder apostolaat.
Uw leven is vruchtbaar in de mate
dat U zich met dit verlossend lijden
en met heel het paasmysterie verenigt.

Hypapantè, ontmoeting

Er is nog een andere naam voor dit feest,
een naam die vooral in de Oosterse kerken wordt gebruikt:
hypapantè, wat ontmoeting betekent.
Maria en Jozef met het Kind
ontmoeten hier twee oude mensen
die hun leven aan God hebben toegewijd.
De eigenlijke ontmoeting die hier plaats vindt
is natuurlijk die tussen hen en Jezus Christus:
“Mijn ogen hebben uw heil aanschouwd”,
zingt Simeon.
In feite ligt in dit begrip
van het feest dat we vandaag mogen vieren,
eveneens een kern en basis
van het God gewijde leven:
U hebt de Heer ontmoet!
U bent hier - dat geldt voor de nieuw ingeklede zuster en voor U allen -
omdat u de Heer hebt ontmoet,
omdat Hij u heeft aangeraakt met Zijn genade
en U in deze richting heeft getrokken.
Deze genadevolle ontmoeting of ontmoetingen
moet u nooit vergeten,
ze zijn een bron van vreugde en van kracht:
Hij heeft u hierheen geleid.

Gedenk de ontmoeting(en)!

Beste zusters, beste nieuw ingeklede zuster Johanna,
van harte wens ik U toe
dat die ontmoeting met de Heer
die de basis vormt van iedere roeping
voor U steeds een bron van vreugde en kracht mag zijn
en U mag sterken om U met Jezus
aan de Vader op te dragen.
Dat is iedere dag weer een uitdaging,
want het gaat niet om iets abstracts en algemeens,
maar om iets wat zich uitdrukt in allerlei dagelijkse dingen.
Het is een keuze waar u voortdurend voor staat:
in dit of dat, geef ik mij aan God of niet?
Dat blijft een worsteling voor ons mensen,
in zekere zin tot aan het einde van onze dagen hier op aarde.

Moge Maria, die zelf totaal aan God was toegewijd,
daarbij uw en ons aller voorspreekster zijn,
Amen


Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug