Studiejaar Sint Bonifatiusinstituut geopend op nieuwe locatie

Zater­dag 30 au­gus­tus werd het nieuwe studie­jaar geopend op de nieuwe locatie: het Juliana­kloos­ter bij het hei­lig­dom van O.L. Vrouw ter Nood in Heiloo. Heel toepas­se­lijk ging het evan­ge­lie van de dag over het woekeren met je talenten (Mt. 25, 14-30).

Opening

Het studie­jaar werd geopend, zoals gebruike­lijk op iedere studie­dag, met de Lauden (ker­ke­lijk morgen­ge­bed) en de heilige Mis. De homilie die ik hierbij heb gehou­den, vindt U hier­on­der. We zijn dank­baar voor een mooie groep nieuwe stu­den­ten, waar­on­der ook kan­di­da­ten voor dia­ko­naat en als cate­chist. Aantallen zullen we wellicht later kunnen mel­den als de aanmel­ding- en toela­ting­pro­ce­du­res zijn afgerond. Het was de eerste studie­dag op de nieuwe locatie, onder de hoede van O.L. Vrouw ter Nood. Alleen de biblio­theek is nog niet verhuisd (alleen een handbiblio­theek is be­schik­baar). Het kost meer tijd om dat te kunnen regelen.

Nieuwe rector en spi­ri­tu­aal

Op de foto hiernaast ziet U de rector van het Sint Wil­li­brord­semi­narie, drs. lic. Jeroen de Wit, daar­naast staan twee stu­den­ten, op de rug ziet u de studie­lei­der drs. Diederik Wienen, de nieuwe rector van de diaken- en cate­chisten­oplei­ding, lic. Luc Georges en de rector van het hei­lig­dom, Jacques Quadvlieg. Rector Luc Georges neemt de taak over van dr. Gerard Bruggink die met emeritaat gaat. Daar­naast is er ook een nieuwe spi­ri­tu­aal, pastoor Paul Stomph, die samen met spi­ri­tu­aal Bernard Zweers voor de gees­te­lij­ke be­ge­lei­ding zorg draagt. We wensen de nieuwe rector en spi­ri­tu­aal Gods bij­zon­dere zegen toe voor deze nieuwe taak.

Sint Wil­li­brord Semi­na­rie

Bij de heilige Mis waren ook enkele pries­ter­stu­denten. Zij gaan aan­staande maan­dag 1 sep­tem­ber met het nieuwe studie­jaar beginnen. Na de intro­duc­tie gaan zij eerst op retraite, samen met de se­mi­na­risten van Rolduc. Voor de semi­na­ries in het bisdom Roermond en ons bisdom beginnen we dit jaar met een interdio­ce­saan theo­lo­gisch instituut "Maria, moe­der van de Kerk". Daar­mee is een be­lang­rijke nieuwe stap in onze samen­wer­king gezet.
Het semi­na­rie mag drie nieuwe interne se­mi­na­risten verwel­ko­men, later in sep­tem­ber horen we hoeveel se­mi­na­risten er in Re­demp­to­ris Mater bij komen, als de bij­een­komst (conviventie) in Italië heeft plaats­ge­von­den. Één of twee kan­di­da­ten voor de pries­ter­oplei­ding zitten in een voor­be­rei­dings­tra­ject. Daar­naast gaat het traject "Kom en zie" van start, waarvoor zich tot nu toe vier personen hebben aangemeld. Zie hierover: Home - Wil­li­brord Semi­na­rie

Homilie

In evenwicht omgaan met je talenten

OPENING VAN HET STUDIEJAAR VAN SINT BONIFATIUS - HEILOO

Het is me een vreugde vandaag het nieuwe studie­jaar van het sint Boni­fa­tius­in­sti­tuut te openen en U allen te verwel­ko­men en U veel zegen toe te wensen voor dit nieuwe studie­jaar.

Nieuwe locatie

Voor het Boni­fa­tius­in­sti­tuut is dit een bij­zon­der jaar: we beginnen op een nieuwe locatie, al zal de biblio­theek nog over­ge­bracht moeten wor­den en moeten de ruimtes daarvoor nog wor­den gebouwd en ingericht. Het ziet er naar uit dat dit studie­jaar het wat dat betreft behelpen zal zijn, omdat de biblio­theek zich nog op de oude locatie bevindt. Van harte wens ik Gods zegen voor de plan­ning en voor­be­rei­ding van de overgang, want dat is nog een heel werk.

Ben ik wel leuk?

Bijna iedere puber vraagt het zich af en veel mensen worstelen ook op latere leef­tijd wel met die vraag: ben ik wel goed genoeg? Een puber kijkt in de spiegel naar zijn pukkeltjes en denkt dat nietmand hem of haar leuk en goed zal vin­den. Steeds meer mensen worstelen met depressieve of narcis­tische gevoelens.

Depressief of narcis­tisch?

Mensen met depressieve gevoelens ervaren zich­zelf als niet waarde­vol, ze zijn neer­slach­tig en de mooie dingen van het leven stralen voor hen niet. Vaak stoppen ze zich weg, hebben moeite om met anderen in contact te tre­den, om erop uit te gaan, ze sluiten zich af. Mensen met narcisme daar­en­te­gen willen juist graag in het centrum van de belang­stel­ling staan. Zij zoeken bewon­dering en erken­ning door anderen, maar ze hebben weinig oog voor andere mensen en ze geven anderen altijd de schuld. Maar diep van binnen zijn ze vaak een­zaam, kwets­baar en hebben ze een groot min­der­waar­dig­heids­ge­voel.

Klein en tevre­den

Maar ons evenwicht als mens ligt er juist in om heel een­vou­dig, nederig en dienend te zijn en tege­lijk je te rea­li­se­ren dat je als een kind bent, een geliefd kind en dat je een hemelse Vader hebt die je goed en mooi vindt. Dat basisver­trouwen wens ik van harte ieder­een toe: ik ben goed, zoals ik ben; ik ben als een unieke mens door God geschapen met de opdracht en de gave om in deze wereld iets moois binnen te brengen.

"Die kan veel meer..."

Dat houdt ook in dat we ons­zelf niet te veel met anderen moeten ver­ge­lij­ken. Die of die kan toch veel meer? Die heeft toch veel meer talenten? Meestal is het ant­woord dan: die heeft andere talenten. Maar zelfs al zou je moeten zeggen dat iemand anders meer talenten heeft dan jij, dan nog moeten we zeggen dat het niet uitmaakt: van wie veel gaven heeft, zal ook des te meer wor­den gevraagd.

Wat is een talent?

Aan het begin van dit nieuwe studie­jaar horen we het evan­ge­lie van de talenten. Dat was in Jezus’ tijd een heel groot geld­be­drag, 24 kilo zilver of 6000 daglonen, dus ook al had je maar één talent gekregen, dan was dat toch nog heel wat! Wij zijn gewend het woord “talent” te verstaan in de geest van de bete­ke­nis van de bete­ke­nis van deze parabel die Jezus ver­telt, dat wil zeggen: als gaven en moge­lijk­he­den.

Toch best veel

En de eerste les die we dus uit de parabel kunnen leren is dat ook als je maar één talent hebt toe­ver­trouwd gekregen, dat toch nog heel veel is. Waar ga je dus op focussen? Op alles wat je niet hebt en niet kunt of op de moge­lijk­he­den die je wél hebt gekregen. Kijk je naar wat je allemaal niet kunt of niet zo goed kunt of kijk je naar wat wél tot je moge­lijk­he­den behoort en ga je daar­mee aan de slag. En heel vaak zal blijken dat iemand met mis­schien wat min­der talenten, juist mooie en goede dingen bereikt. De uit­no­di­ging van de parabel van Jezus is om dat laatste te doen: ga er maar gewoon mee aan het werk.

Niet voor jezelf

De parabel van de talenten is geen uit­no­di­ging om er narcis­tisch mee om te gaan: kijk eens hoe gewel­dig ik dat allemaal doe, ik moet bewon­derd en geëerd wor­den! Nee! Je bent een die­naar. De uit­no­di­ging is om je rea­li­se­ren dat je je talenten hebt toe­ver­trouwd gekregen, het is je gegeven, ze zijn er om ze in te zetten als dienst en je moet er ook weer verantwoor­ding over afleggen. Je talenten zijn dus niet voor eigen glorie, maar ze zijn er om ze in te zetten en ze aan het einde van je aardse leventje weer terug te leggen in Gods han­den, als een goede en trouwe die­naar.

Dat maakt niet uit

En tenslotte wil de parabel ons ook heel dui­de­lijk maken dat het niet uitmaakt of je veel of weinig talenten hebt ont­van­gen. De die­naar die er vijf gekregen had, krijgt precies het­zelfde te horen als de die­naar die er twee gekregen had: “Uitstekend, goed en trouwe die­naar, ga binnen in de vreugde van je Heer”! Dus kijk niet te veel naar anderen. Het is goed zoals het is, wat min­der of wat meer, wie zal het zeggen en in Gods ogen is het allemaal even goed.

Een goed studie­jaar!

Van harte wens ik jullie een goed studie­jaar toe, dat jullie je talenten in zult kunnen zetten met een gezonde zelfaccep­ta­tie, veel dienst­baar­heid naar God toe en het ver­trouwen dat je leven kost­baar zal zijn in Gods ogen als je in de geest van deze parabel met je talenten woekert, of je er nu veel hebt of wat min­der.

Ge­meen­schap

De eerste lezing ging over de broe­der­liefde. Dat wil zeggen: de liefde onder elkaar als broe­ders en zusters. Ook dat wens ik jullie van harte toe, want stu­de­ren aan het Sint Boni­fa­tius­in­sti­tuut wil aller­eerst zeggen: samen ge­meen­schap zijn, in Christus.