Een bezoek aan Parijs en de Notre Dame

Voici l'Agneau de Dieu

Dit weekend bezocht ik Parijs. Er waren enkele afspraken maar er was ook volop tijd om onder meer de Notre Dame te zien. Na de H. Mis op zon­dag kreeg ik de munt die geslagen is ter her­den­king van de herope­ning van deze ka­the­draal die na een felle brand in vier jaar tijd is her­steld en op 8 de­cem­ber 2024 werd heropend. In de Notre Dame wordt ook de doornen­kroon bewaard.

Ci-dessous, le texte de l'homélie en français

Die doornen­kroon heeft een centrale plaats in de absis gekregen. Voor de doornenkraan is een nieuwe reliekhou­der gemaakt, als een zon, die ’s mid­dags om drie uur wordt geopend waardoor de doornen­kroon zicht­baar wordt (zie foto). Een nagel van die doornen­kroon bevindt zich ook in de Sint Nicolaas co-ka­the­draal in Am­ster­dam.

Ook bezocht ik nog ver­schil­lende andere kerken en een museum voor mid­del­eeuwse kunst en de plaats die het tra­gische ongeluk van prinses Diana her­denkt (zie onder enkele foto's).

Zie het lam Gods!

2E ZONDAG VAN HET JAAR A

De woor­den die Johannes de Doper in het evan­ge­lie van vandaag uitspreekt
hebben we al vele malen gehoord:
“Dit is het Lam van God”,
telkens wanneer we de heilige eucha­ris­tie vieren
wor­den deze woor­den uit­ge­spro­ken
vlak voor de heilige communie,
terwijl de celebrerende pries­ter
de hostie aan de gelo­vi­gen toont.
“Dit is het Lam van God”.

Zondebok

De menigte die zich rond Johannes de Doper verzamelde
begreep zeer goed
wat deze woor­den beteken­den,
omdat zij elk jaar
een plech­tige ver­zoe­nings­dag vier­den
waarop de zon­den van het volk
sym­bo­li­sch op een zoenofferlam wer­den gelegd,
waar­van wij nog steeds de uitdruk­king hebben
dat iemand een zondebok is.
Dit zondeboklam werd de woes­tijn in gestuurd
en nam op die manier sym­bo­li­sch
de zon­den van het volk weg.

Paaslam

Daar­naast bereid­den de Joden elk jaar tij­dens het paas­feest
een lam om op te eten,
ter her­in­ne­ring aan hun verlos­sing
uit de slavernij van Egypte,
toen zij dit lam moesten eten
en het bloed ervan op de deur­posten moesten smeren.
Dat bloed op de deur­posten was een teken:
wanneer God dit teken zag, zou Hij hun huizen voor­bij­gaan
en zou­den de bewoners van het huis ontsnappen aan de ver­nie­ti­gende plaag
die over Egypte zou komen.

Wat de heilige Johannes dus zei:
“Dit is het lam van God”
betekende: Hij, degene naar wie ik wijs,
Hij zal uw zon­den op Zich nemen,
Hij zal u red­den van de ver­nie­ti­gende plaag,
die de zonde is.

Hij zal U red­den

Elke keer als we deze woor­den horen uit­spre­ken,
zien we voor onze ogen
een stukje ongezuurd brood, de hostie.
De pries­ter kon­digt ons aan:
“Hij is het lam van God”,
dat betekent: Hij is uw Ver­los­ser,
Hij is degene die uw zon­den wegneemt,
als u Hem bena­dert
met een berouw­vol hart,
met een verlangen naar zuiver­heid, naar Gods liefde,
naar Zijn verlos­sing.

Geloof

Hier is geloof nodig.
U moet geloven
in wat u niet ziet:
u kunt de Heer niet zien,
u ziet alleen dit brood,
maar u moet geloven
dat Hij er is
en Hem ont­van­gen met alle eer
die u de Koning der Koningen ver­schul­digd bent.

Het is zoals in het evan­ge­lie van vandaag.
De heilige Johannes getuigt
dat hij Jezus zelf niet kende.
Jezus was hem onbekend.
Hij zag dus alleen maar een man,
een gewone man.
Maar zijn geloof,
de Heilige Geest die in hem werkte,
leerde hem dat het de Heer was,
het Lam van God.

Levens­kunst

In feite is dit de ware kunst van het leven.
We wor­den omringd door dage­lijkse reali­teiten,
en vaak nemen we die als van­zelf­spre­kend aan.
Als we dat vaak doen,
zijn we niet eens meer in staat
om hun groots­heid en schoon­heid te zien,
maar het leven wordt mooi en de moeite waard om te leven
wanneer je erin slaagt om
achter en in deze dage­lijkse reali­teiten,
in een ander persoon, in situaties, in de natuur enzo­voort,
de won­de­ren van de schoon­heid van de schep­ping en van Gods voor­zienig­heid,
en het werk van Gods han­den te zien.
We wor­den uit­ge­no­digd om de won­de­ren te zien
achter en in de gewone reali­teit.

Aanbid­ding

Dit geldt nog meer
voor de aanwe­zig­heid van de Heer
onder de gedaante van brood en wijn.
“Dit is het lam van God”.
Laten we ons ervan bewust zijn dat Hij er is.
Neem Hem niet als van­zelf­spre­kend aan,
waar­deer Zijn aanwe­zig­heid,
koester de hou­ding van aanbid­ding
en liefde voor Hem,
probeer u er volle­dig van bewust te zijn
dat Hij er is
en wat een genade Zijn aanwe­zig­heid is.

Dit is het lam van God.
God nam een nederige positie in,
Hij daalde neer op aarde op een manier
waardoor u Hem ge­mak­ke­lijk niet zou herkennen.

Dit maakt ons dui­de­lijk hoe be­lang­rijk het is
om een open en nederige geest te behou­den
en een een­vou­dig hart
dat in staat is Hem
op deze manier te verwel­ko­men.
AMEN

Voici l'Agneau de Dieu!

2e DIMANCHE DE L'ANNÉE A

Les paroles de saint Jean-Baptiste dans l'Évangile d'aujourd'hui
nous les avons déjà entendues à maintes reprises :
« Voici l'Agneau de Dieu »,
chaque fois que nous célébrons la sainte Eucha­ris­tie
ces paroles sont prononcées
juste avant la sainte communion,
alors que le prêtre célébrant montre
l'hostie aux fidèles.
« Voici l'Agneau de Dieu ».

Bouc émissaire

Les foules qui se pressaient autour de saint Jean
savaient très bien
ce que ces paroles signifiaient,
car chaque année, elles célébraient
un jour solennel de réconciliation
au cours duquel les péchés du peuple
étaient symbolique­ment transférés
sur un agneau expiatoire,
d'où vient l'expression
“scape goat” en Anglais
ca veut dire: « bouc émissaire »,.
Ce bouc émissaire était envoyé dans le désert,
et de cette manière, il emportait symbolique­ment
les péchés du peuple.

L'agneau pascale

De plus, chaque année, lors de la fête de la Pâque,
les Juifs préparaient un agneau pour le man­ger,
en souvenir de leur libération
de l'esclavage en Égypte,
lorsqu'ils devaient man­ger un agneau
et mettre son sang sur les montants de leurs portes.
Ce sang sur les montants des portes était un signe :
lorsque Dieu voyait ce signe, il passait outre leurs maisons
et ceux qui y vivaient échappaient au fléau des­tructeur
qui s'abattait sur l'Égypte.

Ainsi, ce que saint Jean disait :
« Voici l'agneau de Dieu »
signifiait : Lui, celui que je désigne,
Il prendra vos péchés sur Lui,
Il vous sauvera du fléau des­tructeur,
qui est le péché.

Ton Sauveur!

Chaque fois que nous entendons ces mots,
nous voyons simple­ment devant nos yeux
un petit morceau de pain sans levain, l'hostie.
Le prêtre nous annonce :
« Voici l'agneau de Dieu »,
ce qui signifie : Il est votre Sauveur,
Il est celui qui enlève vos péchés,
si vous vous approchez de Lui
avec un cœur repentant,
avec un désir de pureté, d'amour pour Dieu,
de Son salut.

La Foi

C'est ici que la foi est nécessaire.
Vous devez croire
en ce que vous ne voyez pas :
vous ne pouvez pas voir le Seigneur,
vous ne voyez que ce pain,
mais vous devez avoir foi
qu'Il est là
et Le recevoir avec tous les honneurs
que vous devez rendre au Roi des rois.

C'est comme dans l'évangile d'aujourd'hui.
Saint Jean témoigne
qu'il ne connaissait pas Jésus lui-même.
Jésus lui était inconnu.
Il voyait donc simple­ment un homme,
un homme ordinaire.
Mais sa foi,
le Saint-Esprit agissant en lui,
lui a appris que c'était le Seigneur,
l'agneau de Dieu.

Un art de vivre

En fait, c'est là le véritable art de vivre.
Nous sommes entourés de réalités quotidiennes,
et souvent nous les tenons pour acquises.
Si nous agissons ainsi,
nous ne sommes même plus capables
de voir leur grandeur et leur beauté,
mais la vie devient belle et mérite d'être vécue
lorsque nous parvenons à voir
derrière et dans ces réalités quotidiennes,
dans une autre personne, dans des situations, dans la nature, etc.,
les merveilles de la beauté de la création et de la provi­dence de Dieu,
et l'œuvre des mains de Dieu.
Nous sommes invités à voir les merveilles
derrière et dans la réalité ordinaire.

Adoration

Cela est d'autant plus vrai
pour la présence du Seigneur
sous les espèces du pain et du vin.
« Voici l'agneau de Dieu ».
Soyons conscients qu'Il est là.
Ne le considérons pas comme acquis,
apprécions sa présence,
nourrissons notre attitude d'adoration
et d'amour pour lui,
essayons d'être plei­ne­ment conscients
qu'il est là
et quelle grâce est sa présence.

Voici l'agneau de Dieu.
Dieu a pris une position humble,
Il est descendu sur terre d'une manière
qui rend difficile de Le reconnaître.

Cela nous montre claire­ment combien il est important
de gar­der un esprit ouvert et humble
et un cœur simple
capable de L'accueillir
de cette manière.
AMEN