Arsacal
button
button
button
button


Vier jaar duurt de oorlog in Oekraine al....

Bekoringen, beproevingen en verleidingen....- eerste Vastenzondag

Overweging Preek - gepubliceerd: zaterdag, 21 februari 2026 - 1087 woorden
Vier jaar duurt de oorlog in Oekraine al....
De OekraIense die de voorbede heeft gedaan
De OekraIense die de voorbede heeft gedaan
Vier jaar duurt de oorlog in Oekraine al....

De eerste zon­dag van de veer­tig­da­gen­tijd vierde ik de Eucha­ris­tie in de co-ka­the­drale basiliek van de H. Nicolaas in Am­ster­dam. Op de zon­dag waarop we de be­proe­ving van Jezus in de woes­tijn gedenken, ston­den we ook stil bij Oekraïne: deze dagen is het vier jaar gele­den dat Rusland het land binnenviel en de oorlog daar begon...Paus Leo XIV sprak even­eens woor­den van meeleven en vrede nu het vier jaar oorlog is. Hier vind je ook zijn woor­den.

Een Oekraïense deed een speciale voor­bede, de honorair consul van Oekraïne was aanwe­zig. Ook in de homilie heb ik bij deze vier jaar oorlog en het lij­den van de mensen daar stil gestaan. Die tekst vindt U onder de woor­den van paus Leo XIV.

DE WOORDEN VAN ONZE PAUS LEO XIV BIJ VIER JAAR OORLOG IN OEKRAINE

Het is nu vier jaar gele­den dat de oorlog tegen Oekraïne begon. Mijn hart gaat nog steeds uit naar de dra­ma­tische situatie die voor ieder­een zicht­baar is: hoeveel slacht­of­fers, hoeveel levens en ge­zin­nen zijn verwoest, hoeveel vernieling, hoeveel onnoeme­lijk leed! Elke oorlog is wer­ke­lijk een wond voor de hele men­se­lijke familie: hij laat dood, verwoes­ting en een spoor van pijn achter die gene­ra­ties lang voel­baar blijft.

Vrede kan niet wor­den uit­ge­steld: het is een dringende nood­zaak, die een plaats moet vin­den in de harten en zich moet vertalen in verant­woor­de­lijke beslis­singen. Daarom herhaal ik met klem mijn oproep: laat de wapens zwijgen, stop de bombarde­menten, kom on­mid­del­lijk tot een staakt-het-vuren en versterk de dialoog om de weg naar vrede te openen.

Ik nodig ieder­een uit om samen te bid­den voor het gekwelde Oekraïense volk en voor allen die lij­den onder deze oorlog en alle con­flic­ten in de wereld, opdat het langverwachte geschenk van vrede in onze dagen mag schit­te­ren.

Tot zover de woor­den van de paus.

 

 

 

BEPROEVINGEN EN BEKORINGEN...

EERSTE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD A COKATHEDRAAL

Dit is de zon­dag van de beko­ringen:
Jezus wordt bekoord, beproefd, in de woes­tijn;
de eerste mensen wor­den bekoord,
verleid in het paradijs,
zoals we in de eerste lezing hoor­den.
We kunnen er dus niet om heen vandaag
op deze eerste zon­dag van de veer­tig­da­gen­tijd
om het over beko­ringen, verlei­dingen en be­proe­vingen te hebben.

24 Februari 2022

Vandaag denken we daarbij in het bij­zon­der
aan de be­proe­ving die het Oekraïense volk moet onder­gaan
sinds de inval door Rusland
op 24 februari 2022,
in deze dagen dus vier jaar gele­den,
nadat in 2014 de Krim reeds
door Rusland was geannexeerd.
We denken vandaag aan de bevol­king van Oekraïne,
aan alle mensen daar
die lij­den onder de oorlogs­om­stan­dig­heden,
met vaak bittere kou;
we denken aan de vele slacht­of­fers van dit conflict,
waar­on­der ook talrijke bur­gers,
we bid­den om een goede en recht­vaar­dige oplos­sing,
we bid­den om vrede,
échte en duurzame vrede.
De Russische over­heid bena­drukt veel­vul­dig
dat Russen en Oekraïners broe­der­volken zijn,
laten we bid­den dat dit mag betekenen
dat de mensen van Oekraïne als broe­ders wor­den behandeld.

Waarover gaan de beko­ringen?

Be­proe­vingen en beko­ringen.
Beko­ringen hebben vaak met macht te maken,
met willen heersen, willen vergel­den
wat je is aan­ge­daan,
maar het kan ook om andere dingen gaan.

Wat is jouw grootste verlei­ding, be­proe­ving of beko­ring?
Het zal per­soon­lijk zijn voor ieder van ons,
maar de meeste mensen hebben iets
waar ze moei­lijk aan kunnen weerstaan.
Dat kan gaan van het eten van chocolade
of andere zoe­tig­heid
tot graag in de aan­dacht willen staan,
verlangen naar erken­ning en waar­de­ring
en de baas willen zijn.
Maar wat het ook is:
er is altijd wel een reden, een ge­schie­de­nis
die maakt dat we aantrek­kings­kracht ervaren,
een verlei­ding, een beko­ring.
Waarom ervaar je deze verlei­ding?
Wat zoek je, wat verlang je,
wat wil je eigen­lijk bereiken
als je ingaat op een beko­ring?

De beko­ringen die Jezus onder­ging

De be­proe­vingen die Jezus ondergaat
willen Hem verlei­den
om zich erop te laten voorstaan
dat Hij zelf heel bij­zon­der is:
door stenen in brood te ver­an­de­ren,
zich door engelen te laten dragen,
te heersen over alle ko­nink­rijken.
Hij was geko­men om te dienen,
Zijn hemelse Vader en ons te dienen,
ons te verlossen door het offer van Zijn leven te brengen;
de verlei­ding is daar­en­te­gen
om zich­zelf tot middel­punt te maken,
alles dienst­baar te laten zijn
aan Hemzelf, aan Jezus,
in plaats van een lij­dende die­naar te zijn.
Beko­ringen hebben eigen­lijk altijd te maken
met “nemen” in plaats van te “geven”.

"Denk aan jezelf"?

Alle beko­ringen die op ons af komen
zou je mis­schien zó kunnen samen­vat­ten:
“Denk aan jezelf, doe het voor jezelf,
als het fijn voelt en het jou groot maakt,
doe het dan lekker,
dat doet je goed”.
Het is de stem van de ver­lei­der, de duivel,
de aan­stich­ter van alle kwaad.

De be­proe­ving voor het volk van Oekraïne

Onder be­proe­vingen verstaan we ook
alles wat ons zwaar valt,
wat niet ge­mak­ke­lijk voor ons is,
wat we te dragen krijgen,
zoals we vandaag denken
aan de be­proe­vingen van het Oekraïense volk.
Dan is mis­schien wel de grootste uit­daging
om niet neer­slach­tig te wor­den,
hoop en ver­trouwen te hou­den in de be­proe­ving.

Uitgetest

De be­proe­vingen van Jezus in de woes­tijn,
zijn best wel zwaar
omdat ze gepaard gaan met hon­ger en een­zaam­heid,
maar ze betekenen vooral dat Hij wordt uitgetest
met aan­trek­ke­lijk lijkende aanbie­dingen,
die Hem voor moei­lijke keuzes stellen:
kies je voor nemen of geven,
voor dienen of heersen?
In die zin zijn de be­proe­vingen
ook echte beko­ringen.

Narcissus

Maar als je ingaat op de beko­ringen
kom je niet bij God uit,
maar bij de afgod Narcissus,
die mooie jonge man
die zich­zelf aanbad in de spiege­ling van het water.

De beko­ringen die op ons pad komen
hebben dus te maken
met een fun­da­men­tele levens­keuze:
Kies ik voor mezelf
of voor God en de naaste,
voor Jezus of Narcissus?

Susan Bögels

Hoog­le­raar Susan Bögels zei in een inter­view,
een paar maan­den gele­den:
'We leven in een narcis­tische maat­schap­pij.
We focussen ons eigen­lijk alleen maar
op in­di­vi­dueel succes:
we willen er goed uit zien,
veel geld verdienen, een mooie baan,
veel sporten, kin­de­ren
en een leuke vrien­den­groep.'
To zover haar woor­den.

Grenzen 

Na­tuur­lijk gaat dat hier vandaag niet
over het res­pec­teren van je eigen grenzen.
In die zin moet je aan jezelf denken,
omdat je de mens moet res­pec­teren
die je nu eenmaal bent.
Die grenzen moeten we res­pec­teren.
Dat is niet egoïstisch,
dat is rea­lis­tisch.

Weersta...

Maar de uit­no­di­ging van deze eerste vasten­zon­dag is:
Weersta aan de beko­ringen,
Probeer een dienend mens te zijn,
niet voor jezelf en je eigen glorie te leven,
Iedere dag opnieuw
vraagt dat van ons weer
- soms echt moei­lijke - keuzes.

post deze webpagina op: Facebook X / Twitter

Fotoserie

Klik op een foto voor een uitvergroting.
Terug