Bidden voor intenties. Krijg je als je vraagt?
Priesters op retraite in Thuine
Van zondag 22 tot donderdag 26 februari was er een retraite voor priesters van ons bisdom Haarlem-Amsterdam. Deze mooie dagen van gebed en bezinning vonden plaats in het moederhuis van de Franciscanessen in Thuine (D.) op een kleine drie uur rijden van Haarlem.
In de vasten
Het is de tweede keer dat in deze begintijd van de vasten de retraite wordt georganiseerd door de beide seminarie-rectoren Jeroen de Wit en Luc Georges. De deelname was dit jaar helaas iets minder dan vorig jaar, op het laatste moment waren enkele priesters alsnog verhinderd. En er zijn natuurlijk priesters die in de parochie moeten blijven om daar beschikbaar te zijn.
Nieuwe kansen
Maar er zijn herkansingen! In de zomer is de priesterretraite in Thorn en in het najaar is er een priesterretraite in Zonnewende, Moergestel, waar eveneens verschillende priesters uit ons bisdom aan deelnemen. De vicaris-generaal zoekt een mogelijkheid als de bisschop thuis is, zodat één van ons beiden beschikbaar is. Tenslotte zijn er priesters die met de spirituaal van het Sint Bonifatiusinstituut, br. Bernard Zweers, een retraite-ervaring opdoen in de sfeer van de Kartuizerorde.
Spiritualiteit
Natuurlijk is uiteindelijk het belangrijkste dat de priesters hun retraite doen en daar speelt natuurlijk ook de eigen spiritualiteit in mee. Priesters van een orde of congregatie hebben hun retraite gewoonlijk binnen hun eigen verband en sommige priesters zijn verbonden met Focolare of Charismatische Vernieuwing.
Communio
Maar deze dagen samen als priesters van het bisdom Haarlem-Amsterdam hebben een belangrijke waarde en zijn een belangrijke vorm van "communio": we vormen één priestercollege en dat gaat om een eenheid in de Heer. Dus, met alle begrip, erkenning en waardering voor de verschillende spiritualiteiten ben ik er bijzonder blij mee als priesters met deze bisdomretraite mee kunnen doen. We staan er samen voor, maar onze basis vinden we daar: in de Eucharistie, in het gebed, in onze gemeenschap met de Heer en met elkaar!
Retraiteleider
De retraite werd dit jaar geleid door priester Martijn Pouw van Opus Dei, die de inleidingen op een goede en aansprekende manier verzorgde. In de heilige Mis hebben we om beurt gepreekt: de retraiteleider, de beide rectoren en op de laatste dag was het mijn beurt. Hieronder vindt U die homilie. Behalve de dagelijkse Mis, waren er drie inleidingen, getijdengebed, rozenkrans en aanbidding.
Moederhuis
Het moederhuis van de Franciscanessen in Thuine is een enorm complex met veel zusters en activiteiten. Niet alleen de bejaarde zusters wonen daar, evenals de leden van het generaal bestuur (genreale overste en raad), maar er is ook een retraitehuis een internaat en scholen. Voor sommige priesters en ook voor mijzelf was het een weerzien: in het verleden was de seminarie-retraite vaker op deze plaats, voor mij zeker twintig jaar geleden. Één ding was in ieder geval gebleven: de maaltijden zijn uitstekend! Maar ook overigens was er veel zeer herkenbaar.
Wilmer
Tijdens de retraite waren de Duitse bisschoppen samen onder meer om een nieuwe voorzitter te kiezen. Van die keuze hangt veel af omdat het een belangrijke taak van deze bisschop zal zijn om de eenheid met Rome te bevorderen en de Duitse katholieke kerk, met Gods hulp, uit de polarisatie te halen. Op de ochtend van de verkiezing hebben we om het licht van de heilige Geest voor deze verkiezing gebeden in de Mis. Er werd een bisschop gekozen die vlakbij Thuine geboren werd, op zo'n tien kilometer afstand ervan: Heiner Wilmer, bisschop van Hildesheim. De naam Wilmer is voor Haarlemmers niet onbekend: ook het Haarlemse bisdom heeft een bisschop gehad van die naam: Gerardus Petrus Wilmer (1801-1877). We wensen de nieuwe voorzitter Gods zegen toe met het licht van de heilige Geest!
ZAL JE GEGEVEN WORDEN ALS JE VRAAGT?
DONDERDAG IN DE EERSTE WEEK VD VEERTIGDAGENTIJD - THUINE RETRAITE
Twijfel
“Vraagt en u zal gegeven worden,
zoekt en ge zult vinden”.
Misschien dat we allemaal
weleens geneigd zijn
om te twijfelen aan dit woord van de Heer.
Soms wordt er iets op ons pad gebracht
dat we juist nooit zouden vragen
en dat we hopen te vermijden:
gezondheidsproblemen,
een trouwe en goede medewerker die afhaakt,
een initiatief dat geen succes wordt
of nog iets anders.
Het tegendeel gebeurde...!
Toen ik priester wilde worden; Vraagt en u zal gegeven worden,
traden alle priesters juist uit
en toen ik eenmaal priester was,
liepen alle gelovigen weg.
O, natuurlijk ik heb gebeden
om vruchten van mijn inzet, mijn verkondiging,
mijn huisbezoek en catechese,
de doopsels, huwelijke en uitvaarten,
maar het aantal mensen dat naar de kerk kwam
werd minder en minder.
Als Hij dat nog niet eens geeft...!
Je zou toch zeggen:
als er iets is dat God wel zal geven
is het dat je gebed verhoord wordt
als je God bidt
dat het zaad van Zijn eigen evangelie
vrucht mag dragen in de harten van de mensen.
En ik heb gebeden
om roepingen tot het priesterschap,
maar er kwamen maar zeer weinigen.
Meer dan veertig jaren lang
gingen geloof en kerkbetrokkenheid achteruit
en alle deelname aan de sacramenten.
Een andere ervaring
Er zijn er nu bij jullie velen
die mogen beleven
dat jongeren komen
en zich voorbereiden op het doopsel
en we zien dat er meer jongens
bezig zijn met de vraag of zij misschien
tot het priesterschap geroepen zijn.
Waar het aan ligt?
OK, misschien is soms de moeilijkheid
dat we te weinig vragen en zoeken.
Of dat we het te snel opgeven.
Het is het volhardend gebed dat alles vermag.
We moeten dus geduld hebben.
En we zullen er altijd voor open moeten staan
dat de goede God onze vragen
soms net iets anders beantwoord,
dan wijzelf zouden hebben gedacht,
maar een antwoord komt er.
Het goede
De Vader zal het goede geven
De parallel-tekst bij Lucas zegt
dat Hij ons de heilige Geest zal geven.
We moeten er dus beslist rekening mee houden
dat Hij het niet geeft
zoals wij het zouden hebben verwacht
en niet op de tijd die wij in gedachten hebben
en niet op de wijze
die wij in onze menselijke overwegingen
het beste zouden hebben gevonden.
Het woord van Jezus dat vandaag heeft geklonken zegt:
Hij geeft ons wat goed is, Hij geeft ons het goede,
of eigenlijk zelfs dus:
Hij geeft ons de heilige Geest.
Een kwestie van vertrouwen
Maar dat is zeer vaak een kwestie
van geloof en vertrouwen
en een onderwerp van ons volhardend gebed
zou zeker ook mogen zijn:
dat wij het vertrouwen en de overgave
mogen bewaren,
met name het vertrouwen dat Hij alles leidt,
dat mijn leven niet mijn leven is,
maar dat het aan Hem toebehoort
en dat de Kerk niet mijn of onze Kerk is
maar de kerk is van Hem,
het is Zijn Kerk, Zijn Lichaam,
het bron-sacrament waardoor Hij ons
laat deelhebben aan de mysteries
van Zijn verlossing.
Vraag!
Je moet dus vragen!
Je moet vragen met vertrouwen
En je moet vragen met de openheid
dat de goede God beter weet dan jij
wat jou werkelijk zal dienen.
Maar we moeten wel vragen.
Nog eens: vraag het!
We merken trouwens dat dit ook zo werkt
in onze pastorale en missionaire activiteiten.
Vaak ervaren wij een drempel om iemand te benaderen,
maar we moeten vragen:
als we iemand nodig hebben
voor een bepaalde taak in de parochie,
moeten we natuurlijk overwegen
wie geschikt zou kunnen zijn,
maar dan bij voorkeur die persoon vragen;
als we zouden willen dat iemand
aan een Alpha-cursus deelneemt
of aan een catechese,
dan moeten we die persoon vragen.
Een negatieve reactie?
Het kan zijn dat iemand negatief reageert
en als we daar gevoelig voor zijn,
kunnen we dat als moeilijk ervaren.
Maar onze vraag was een uitnodiging
die goed was in zichzelf
en die zelfs kan doorwerken in die persoon
ook als die nu ‘nee’ heeft gezegd.
Maar voor andere mensen
is onze vraag, onze uitnodiging
een welkome bevestiging.
Zoals Jezus
Natuurlijk, het zou kunnen zijn
dat iemand spontaan komt,
maar gewoonlijk ervaren mensen
een nog grotere drempel om te komen
dan wijzelf om die persoon te vragen.
De persoonlijke benadering is heel vaak de beste,
die is zoals Jezus Zijn leerlingen riep:
“Kom, volg mij”.
Dank jullie, broeders!
Ik wil jullie bedanken
voor jullie verbondenheid met de Heer
en met elkaar.
Laten we elkaar blijven steunen.
Ik bedank jullie
dat jullie aan deze retraite hebben meegedaan.
Ik waardeer het zeer dat we zo
als broeders hebben kunnen samenzijn
in gebed, eucharistie en meditatie,
onder de deskundige geestelijke leiding
van priester Martijn Pouw.
Ik wil priester Martijn Pouw dan ook zeer hartelijk danken.
Ook dank ik rector Jeroen en rector Luc
voor de organisatie van deze retraite.
Moge Gods goedheid ons allen zegenen,
om - gesterkt door deze mooie dagen -
op te gaan naar Pasen.
