In gesprek met deelnemers Kom en Zie

Dins­dag­avond 10 maart was de bij­een­komst van "Kom en Zie", de groep die elke maand een avond samen­komt om te komen tot onder­schei­ding van de eigen roe­ping. Buiten de bij­een­komsten doen de deel­ne­mers weke­lijks een medi­ta­tie en dage­lijks een gebed. Ook de gees­te­lij­ke lei­ding is een be­lang­rijk aspect. Deze avond mocht ik met deze jon­ge­ren in gesprek.

On­der­schei­den

Bij elkaar zijn we met twaalf jon­ge­ren. De avond begn met de vespers en Eucha­ris­tie­vie­ring, daarna de maal­tijd en de ont­moe­ting. Deze avond ging die over allerlei vragen rond groeien in je roe­ping, hoe die roe­ping te on­der­schei­den en vele andere zaken. De jon­ge­ren waren in de gelegen­heid om zelf vragen te stellen. Één was er intussen tot de dui­de­lijke over­tui­ging geko­men dat het huwe­lijk zijn weg was, een ander om naar het land van oorsprong te gaan om daar pries­ter te wor­den, anderen ervaren roe­ping tot het pries­ter­schap om hebben nog meer onder­schei­ding nodig. Er volgen nog twee avon­den.

Mooie erva­ring

Het was een goede en mooie erva­ring deze jon­ge­ren (weer) te ont­moe­ten. Bijna allen kende ik al wel, ik was hen tegenge­ko­men op de jon­ge­renreis naar Rome in het Jubel­jaar, in de pa­ro­chies of het hei­lig­dom of of bij een jon­ge­ren­groep die ik weleens had bezocht. Van harte wens ik hen allen Gods zegen toe voor hun weg. Van harte wens ik hen toe dat Gods verlangen omtrent hun leven in hen vervuld mag wor­den.