Zo zwaait de hemelpoort voor je open!
5e zondag veertigdagentijd A in Den Helder
Zondag 22 maart was ik voor de viering van de Eucharistie in de goedgevulde HH. Petrus en Paulus Kerk in Den Helder. We stonden stil bij het evangelie van de opwekking van Lazarus (Jo. 11, 1-45). "Gelooft ge dit"?", vraagt Jezus aan Marta. Hoe gaan we daar zelf eigenlijk mee om?
Kapelaan Majiec Gradzki concelebreerde. Er was een cantor, lector, kosters en een viertal misdienaars. Na de Mis was er koffie. Ik was naar Den Helder gegaan omdat de pastoor weg was uit de parochie en we pas tegen de zomer beter zullen kunnen kijken hoe we in de regio verder kunnen gaan. Ik ben dankbaar dat pastoor Eduard Moltzer administrator heeft willen worden, in goede samenwerking met kapelaan Majiec en de andere leden van het pastorale team. Na afloop van de Eucharistie was er nog even gelegenheid om de parochianen te groeten en met hen te spreken
DAN ZWAAIT DE HEMELPOORT VOOR JE OPEN
VIJFDE ZONDAG VAN DE VEERTIGDAGENTIJD A
Hoe sta je erin?
Hoe sta je in het leven?
Voor iedere mens is dat verschillend.
Er zijn de nodige mensen met wie je
over niets anders kunt praten
dan over voetbal, hun vakantie
of wat er mis is in de samenleving.
Dat wil niet zeggen
dat die mensen nooit iets hebben meegemaakt
dat verder reikt of dieper gaat,
misschien vinden we dat bijna allemaal wel
wat moeilijker
om daar over te praten.
Wonderen in je leven
Ik denk dat bijna alle mensen
weleens iets hebben meegemaakt,
dat bijzonder was en mooi
en dat je als een wonder kunt beschouwen.
De mooie en dankbare herinneringen,
de wonderen in ons bestaan,
zijn we misschien vaak iets te snel vergeten.
Moeilijke gebeurtenissen
En heel veel mensen hebben natuurlijk ook
moeilijke en droevige dingen meegemaakt.
Hoe werken die moeilijke zaken door
in je eigen leven?
Kun je toch in vertrouwen verder gaan,
kun je het dragen,
kun je het toevertrouwen?
Samen met Hem
Die moeilijke perioden
en de mooie momenten
kun je eigenlijk pas goed aan
als je ze met Onze Lieve Heer beleeft.
Als we de mooie momenten zonder God beleven,
lopen we de kans ze te beleven
alsof ze van onszelf komen,
alsof ze onze eigen prestaties zijn.
En in de moeilijke momenten
kunnen we er alleen goed doorheen komen
als we de steun van God ervaren
en daarom vragen,
anders worden lijden en verdriet
en zwarte tunnel zonder uitgang.
In elke situatie - voor- en tegenspoed -
komt het er op aan:
kun je als een eenvoudige, dienende mens
in het leven staan,
met open handen en een open hart?
Kun je wonderen zien en ontvangen?
Het grootste wonder
De opwekking van Lazarus,
waarover we vandaag hebben gehoord,
is het grootste wonder dat Jezus heeft gedaan.
Daar konden de mensen niet om heen.
Het was zo speciaal en opmerkelijk,
dat je een splitsing kreeg onder de mensen:
Veel mensen gingen in Hem geloven;
andere mensen werden jaloers en gingen Hem haten,
ze moesten er niets van weten.
Reacties pro en contra
Het was door de opwekking van Lazarus
dat vele mensen in Jezus gingen geloven,
maar het was ook meteen
na de opwekking van Lazarus
dat de Farizeeën en de schriftgeleerden begonnen
om plannen te maken om Jezus te doden.
Er vond een scheiding der geesten plaats.
Mensen zagen dat Jezus macht had over leven en dood.
Ze zagen het voor hun ogen.
Dan kun je niet onverschillig meer blijven,
je moet kiezen:
of je aanvaardt het
of je gooit het van je af;
of je neemt het aan,
of je laat het liggen.
En wij...?
Vroeg of laat krijgen wij er allemaal mee te maken,
dat we "ja" of "nee" moeten zeggen,
dat je gewoon niet "half" kunt blijven.
Vertrouw je je toe en aanvaard je,
ga je met geloof?
Of zeg je “nee”?
Definitief komt dat moment bij onze eigen dood.
Dan staan we allemaal voor de vraag:
ga ik sterven met geloof
of sterf ik zonder geloof
en zonder hoop op eeuwig leven.
Maar ook daarvoor al,
op de kruispunten van ons leven,
worden we uitgenodigd een antwoord te geven:
geloof je, vertrouw je
dat je geborgen bent in Gods Vaderhanden
of is er alleen maar wat jezelf doet en kunt?
Het antwoord dat we geven
bepaalt de richting waarin we leven.
Je kunt duizend twijfels, duizend vragen
duizend pijnen en duizend moeilijkheden hebben,
maar uiteindelijk moet je een antwoord geven
op die vraag die Jezus vandaag aan Marta stelt:
"Geloof je dit"?
Ik hoop voor ons allemaal onze respons
het antwoord van Marta zal zijn:
"Ja, Heer, ik geloof vast dat gij de Messias zijt,
de Zoon Gods die in de wereld komt".
Keizerin Zita
In 1989 ging de laatste keizerin van Oostenrijk dood.
Zij heette Zita en was 97 jaar oud.
Zij had eenvoudig en teruggetrokken geleefd,
maar de begrafenis was schitterend;
belangrijke mensen uit allerlei landen waren erbij.
Keizerin Zita werds begraven in de Capucijnerkerk in Wenen.
Die bijzetting ging toen volgens een eeuwenoud vast ritueel:
Iemand van de stoet klopte op de poort van de grafkelder, de Kapuzinergruft.
Van binnenuit vraagt een wachter:
"Wie is daar?".
Het antwoord was "Zita, keizerin van Oostenrijk...”
en al haar 54 titels werden opgenoemd.
Van binnenuit kwam het antwoord:
"Die ken ik niet".
Zo ging het nog een tijdje door,
steeds werd er geklopt
en werden er allerlei hoge titels genoemd
en steeds was er geantwoord: die kennen wij niet.
Totdat er geantwoord werd op die vraag wie daar was:
"Zita, een sterfelijk en zondig mens".
Toen gingen de deuren van de grafkelder
wagenwijd open.
Dan zwaait die open...
Zo gaat het met ons allen.
De hemelpoort gaat voor je open,
niet omdat je zo goed bent en perfect,
maar omdat je je over durft te geven
in geloof en in eenvoud.
Durf je je over te geven, durf je te vertrouwen?
Oefen maar in kleine dingen,
zodat je aan het einde van je leven
je definitieve woord van vertrouwen kunt spreken,
dan zwaait de hemelpoort voor je open.
