Gebedsdag in seminarie in Heiloo: bidden om roepingen
en omzien in dankbaarheid
Op zaterdag voor roepingenzondag was in het heiligdom van O.L. Vrouw ter Nood en in het seminarie in Heiloo de gebedsdag van de gebedskring van de priesteropleiding. De seminaristen speelden daarbij een belangrijke rol.
Lid van de gebedskring
Wilt U zich opgeven als lid van de gebedskring van de priesteropleiding? Schrijf dan naar info@willibrordseminarie.nl of bel met 072 - 505 1073.
Eucharistieviering
De gebedsdag begon met de Eucharistieviering, waarvan U de homilie hieronder vindt. Aansluitend aan de Mis was er een processie naar de vijver en het beeld van O.L. Vrouw van Lourdes. Bij de Mis concelebreerden de beide rectoren, Jeroen de Wit (rector van het Sint Willibrordseminarie) en Luc Georges (rector van Redemptoris Mater in Nieuwe Niedorp). Seminaristen hebben de Mis gediend, hebben gezongen in een koor onder leiding van muziekdocent pastoor Álvaro Rodriguez Luque of hebben gecollecteerd.
Wie er niet waren
Enkele priesterstudenten konden niet aanwezig zijn: twee zijn in een pastoraal jaar in de parochies, waaronder diaken Francis U. Ashamole, die zaterdag na Pinksteren tot priester wordt gewijd. We bevelen hem extra aan in Uw gebed!
Deze seminaristen konden door verplichtingen in de parochie er niet bij zijn, twee seminaristen van Redemptoris Mater zijn in hun missiejaren (itinerantie) in het buitenland en nog een ander was door andere verplichtingen niet aanwezig. Tenslotte is er een priesterstudent voor het bisdom Groningen Leeuwarden, die als predikant naar de katholieke kerk is overgegaan. Hij heeft een druk gezin en heeft vanwege zijn achtergrond als predikant van Rome toestemming gekregen zich als gehuwde op het priesterschap voor te bereiden.
Zij konden er zijn!
Maar, met grote dank aan God, er waren nog voldoende semianristen over om op deze mooie en belangrijke dag acte de présence te geven.
In totaal zijn er negentien seminaristen van het bisdom Haarlem-Amsterdam, plus dus één van Groningen-Leeuwarden.
Diakenwijding
Het programma van de dag was mooi en inspirerend. Na de H. Mis en de lunch en een openingswoord door rector Jeroen de Wit, stelden de seminaristen zich voor en vertelden iets over hun achtergrond. Onder hen zijn er verschillende, die - zo God wil - met het pastoraal jaar kunnen beginnen en op 31 oktober de diakenwijding zullen ontvangen.
Lezing Paul Graas
Paul Graas hield vervolgens een boeiende en interactieve lezing over het begeleiden van jongeren op hun zoektocht naar kerk en geloof. Jongeren verlangen naar "grond", een goede stevige basis. Daar staan zij open voor en het beantwoordt dus niet aan wat zij zoeken als we met een waterig verhaal komen. Op basis ook van verschillende onderzoeken verhelderde Paul Graas wat voor jongeren belangrijk is en hoe zij begeleid kunnen worden.
Muziek en aanbidding
Daarna was er muziek door de seminaristen en deelname van alle deelnemers aan de Gebedsdag, de leden van de gebedskring van het seminarie. Na getuigenissen van seminaristen, aanbidding en vespers, werd de dag besloten met de sacramentele zegen.
Terugblik op de geschiedenis
Aan het begin van de homilie heb ik nog even stil gestaan bij de geschiedenis: het bisdom Haarlem had 35 jaar geleden een heel klein aantal priesters en de viering van de Eucharistie was steeds minder het middelpunt van het kerkelijk leven geworden.
Mgr. Bomers en mgr. Punt
Mgr. Bomers, de toenmalige bisschop, heeft toen allereerst het seminarie Redemptoris Mater gesticht voor kandidaten van de Neocatechumenale Weg. In 1997 besloot hij, geholpen door mgr. Punt, om het diocesaan seminarie opnieuw te starten.
Samen, in eenheid
Vanaf het begin is dat alles gebeurd in grote eenheid en communio: alle seminaristen volgden de studie en pastorale stages tesamen in het filosofisch-theologisch instituut dat al gauw werd geaffilieerd aan de Pauselijke Lateraanse Universiteit. Dit studiejaar is er een Interdiocesaan Theologisch Instituut Maria, Moeder van de Kerk begonnen, ook voor de seminarie van het bisdom Roermond, waar eveneens een Redemptoris Mater seminarie is gekomen.
Verbondenheid met elkaar
Het is me steeds duidelijker geworden hoe belangrijk de eerste priesterjaren zijn. De plaats van de eerste benoeming moet alle gelegenheid bieden om goed en zonder strijd in te kunnen groeien in het priesterschap. Ook is de begeleiding in die jaren zeer belangrijk: de maandelijkse voortgezette vorming (voor Redemptoris Mater is er zelfs een wekelijkse ontmoeting) en het met elkaar verbonden blijven, zijn wezenlijke aspecten. Als een priester in die eerste jaren wat verloren loopt in deze opzichten, gaat het niet goed. De regelmatige diocesane ontmoetingen voor de priesters zijn van bijzonder belang. Ik hoop dat de gelovigen hun priesters steunen in gebed, in woord en daad, maar ook de onderlinge steun die priesters elkaar geven in kransen, diocesane en dekenale ontmoetingen, door bezoek of deelname aan spirituele bewegingen en gemeenschappen, is een belangrijke stimulans.
Wat mogen we verwachten van een priester?
GEBEDSDAG VAN HET SEMINARIE - FEEST VAN DE H. MARCUS, EVANGELIST
Broeders en zusters,
De heilige Marcus
We vieren dus vandaag het feest
van een grote heilige evangelist en missionaris.
De heilige Marcus was een leerling
eerst van Paulus, daarna van Petrus;
op zijn naam staat het evangelie
dat waarschijnlijk het oudste is
en dat - denken sommige bijbelgeleerden -
bij de doopcatechese werd gebruikt.
Aan begin Koptische Kerk
Door de Koptische kerk wordt hij beschouwd
als de eerste bisschop en patriarch
van Alexandrië, in Egypte.
In de eerste brief van Petrus
staat dat Marcus in Babylon was,
niet de stad in het huidige Irak,
maar een historisch deel van Cairo in Egypte,
later was hij ook met Paulus in Rome,
maar de traditie zegt
dat hij in Alexandrië in Egypte
de marteldood is gestorven.
Wie was Marcus?
Marcus was een Jood uit de stam Levi,
zijn Joodse naam was Johannes
en het huis van zijn moeder Maria in Jeruzalem
werd gebruikt als een plaats
waar de eerste christenen samen kwamen.
Daar ging Petrus heen
- zo lezen we in de Handelingen der Apostelen -
toen hij op wonderbare wijze
was bevrijd uit de gevangenis.
Mogelijk was dat ook het huis
met de zaal waar Jezus met Zijn leerlingen
het Laatste Avondmaal had gegeten.
In de eerste brief van Petrus
noemt Petrus hem zijn “zoon”,
dat kan erop duiden
dat hij door Petrus is gedoopt.
We zien aan dit alles
dat de heilige Marcus
een heel belangrijke en centrale leerling was
van Jezus Christus
We gedenken dus vandaag deze heilige
uit de allereerste christentijd,
die zijn leven voor Christus
en de verbreiding van het evangelie heeft gegeven.
Marcus als beeld van een priester
Marcus is een mooie heilige voor deze dag,
nu we bij elkaar zijn gekomen
om te bidden om roepingen,
priesters die met vuur en inzet
het evangelie weten te verkondigen,
erop uit gaan om de blijde boodschap te brengen.
Wat verwacht je van een priester?
Er zijn veel beelden, veel gedachten
over het werk van de priester.
Wat komt er het eerst in U op
als U aan een priester denkt?
En ik denk dat U ook wel een antwoord hebt
als ik U zou vragen
wat U van een priester verwacht.
Misschien is het: dat hij beschikbaar is,
dat U met hem kunt praten
en hij u goed begrijpt;
misschien denkt U meer
aan de kinderen en jongeren,
die begeleiding van een priester krijgen,
of U denkt aan de liturgie en de preek
of dat er een priester aan uw sterfbed mag staan..
Maar daarbij hebben we tevens het besef
dat de priester een man Gods is.
Het is dan ook niet zo verwonderlijk
als mensen er meer door geraakt worden
als een priester fouten maakt,
dan wanneer iemand anders dat doet.
Daarom bidden we vandaag
om goede, heilige priesters.
Niet afwachten
De taak van de priester is
de laatste tientallen jaren
sterk veranderd.
Hij kan niet meer blijven wachten
in een kerk of kapel of een pastorie
totdat de mensen naar hem toekomen
om te biechten, te bidden, te spreken
of de heilige Mis mee te vieren.
De priester van de toekomst en van nu
is er niet alleen of in de eerste plaats
voor de perfecte gelovigen,
de gelovigen die er al zijn
die geestelijk voedsel willen ontvangen.
De priester is er voor iedereen
om mensen te begeleiden
op hun weg van de navolging van Jezus Christus.
De priester is geroepen
om steeds weer mensen uit te nodigen
om erbij te komen
en leerling te worden van de Heer.
Hoe was het vroeger?
Nu was een priester zestig jaar geleden
ook wel het grootste deel van zijn dag op pad:
hij gaf godsdienstles op school,
was betrokken bij de katholieke verenigingen,
ook allerlei sportverenigingen waren daarbij
en scouting, om maar iets te noemen
en hij bezocht de gezinnen thuis.
Er waren weinig mensen
die zo tussen de mensen waren
en die zo goed geïnformeerd waren
over wat er leefde in de samenleving
als juist de priesters.
In een veranderde samenleving
Dat hoort er ook nu helemaal bij.
Ook nu is het de zending van de priester
om onder de mensen te komen,
onder allerlei soorten mensen.
Tegelijk is de samenleving veranderd,
dat je God wilt eren
is niet vanzelfsprekend meer
en veel mensen die Jezus en de Kerk leren kennen
komen van ver.
Een priester moet dus open staan,
begrip hebben, begeleiden, zonder oordeel.
Leven uit de bron
Dat betekent tegelijk
dat het des te belangrijker is
dat een priester
zijn eigen geestelijk leven goed verzorgt,
dat hij leeft uit die bron,
die de Heer zelf is,
want op eigen houtje
kan een priester het niet.
Gemeenschap
Belangrijk is dat een priester
een gemeenschapsmens is:
allereerst moet hij natuurlijk
in gemeenschap staan met God,
door geestelijk goed gevoed te worden;
hij moet volledig in de gemeenschap van de kerk staan,
in communio met paus en bisschoppen,
en hij heeft de roeping - zeker als diocesaan priester -
om midden tussen de mensen te staan.
Hij is als het ware de klokkentoren van God
temidden van de mensen,
iemand in de gemeenschap van de mensen
die naar God verwijst.
Gebed
Die priester moet volledig steunen op het gebed,
zijn eigen gebed - zeker! -
en het gebed van anderen,
van U als leden van de gebedskring
en als lid van de gemeenschap van de Kerk.
Een priester kan het niet alleen,
blijf daarom alstublieft
bidden om roepingen,
blijf de seminaristen steunen met Uw gebed
en vergeet daarbij ook de priesters niet.
Dank voor Uw gebed
Heel, heel veel dank voor Uw inzet,
voor Uw volhardend gebed
en Uw aanwezigheid op deze dag;
dan k voor alle steun die U aan de priesters,
de seminaristen en het seminarie geeft.
