Stille Omgang: zustergezelschappen Langeraar e.o. vieren feest

Eucharistieviering in Langeraar

Op zon­dag 3 mei werd in Lange­raar feest gevierd: het zustergezel­schap van de Stille Omgang bestond hon­derd jaar. Bovendien beston­den twee andere gezel­schappen van die pa­ro­chiefe­deratie tach­tig jaar. In een fees­te­lij­ke heilige Mis werd dit gevierd en de vooriztter en een bestuurslid uit Am­ster­dam waren er om onder­schei­dingen uit te reiken.

Naast het hon­derd­ja­rig bestaan van gezel­schap van Lange­raar, werd ook het tach­tig­ja­rig bestaan van de gezel­schappen van Zevenhoven en Aarlan­derveen gevierd.

Aanwe­zigen

Van het bestuur van het Gezel­schap van de Stille Omgang waren de heren Alexan­der Wijs, voor­zit­ter, en Jan Dongelmans, bestuurslid, aanwe­zig. Diaken André van Aarle sprak een ope­nings­woord om ieder­een welkom te heten en deed de ver­dere aan­kon­di­gingen, naast zijn litur­gische taken. Pastoor Jack Glas en kap. Bertrand van Paassen con­ce­le­breer­den. Lange­raar ligt buiten het bisdom Haar­lem-Am­ster­dam, in het bisdom Rotter­dam, maar de vie­ring was na­tuur­lijk zeer met Am­ster­dam en het mirakel verbon­den. Met toestem­ming van mgr. Van den Hende, de bis­schop van Rotter­dam, was in de H. Adrianus­kerk van Lange­raar om deze vie­ring te doen.

In een harte­lijk slot­woord door de heer C. van der Vlugt (zie foto) kreeg ik een bos bloemen overhan­digd en het eerste exemplaar van een boek dat terugkijkt op deze hon­derd jaar.

De kerk van Lange­raar wordt wel de "ka­the­draal van de Rijnstreek" genoemd en het is inder­daad een flink grote en mooie kerk. De kerk heeft veel zilver dat nu ook werd gebruikt. Veel van dit zilver, waar­on­der het wierookvat op de foto, werd gebruikt bij het Ezesde eeuw­feest van het Mirakel van Am­ster­dam (van­wege het einde van de oorlog een jaar later, in 1946) in het Olympisch stadion. In de Mis op deze 3e mei werd de kelk van pastoor N. de Waart z.g. gebruikt. Deze uit Am­ster­dam afkoms­tige pastoor had op zijn kelk een afbeel­ding van het mirakel van Am­ster­dam staan, gemaakt van de trouw­ringen van zijn ouders. In de kerk waren kunst­werken opge­han­gen, gemaakt door kunste­naars van de ver­schil­lende lokaties van de pa­ro­chiefe­deratie (foto's)

Aan het einde van de heilige Mis wer­den de onder­schei­dingen - de Mirakelspeld en een oor­konde - uit­gereikt door voor­zit­ter Alexan­der Wijs.

TWEE MOOIE CADEAUS

VIJFDE ZONDAG VAN PASEN A LANGERAAR, H. ADRIANUSKERK

100-Jarig bestaan van Broe­der­schap Stille Omgang

Land­schap

We zijn allemaal op weg;
dat wordt inder­daad vaak zo gezegd:
het leven is een reis.
Dat is ook waar in de zin van
dat het land­schap waar we door­heen lopen
telkens weer veran­dert;
met dat “land­schap” bedoel ik:
de situatie van de wereld waarin we leven
en alles wat ons zelf over­komt.

On­ver­wacht

Er gebeurt van alles om ons heen,
nu bij­voor­beeld de oorlogen en de situatie rond Iran
die allerlei gevolgen hebben voor de economie
en dus uit­ein­delijk ook ons eigen leven kunnen raken;
maar ook om ons heen,
in ons eigen leven of de eigen familie
zijn er ont­wik­ke­lingen,
er kan zomaar iets gebeuren
dat ons ten diepste raakt:
een on­ver­wachte ziekte, een sterf­ge­val, een ruzie,
of juist iets moois dat je toevalt:
je wint een loterij (niet zo waar­schijn­lijk),
je krijgt een kind of klein­kind,
het leek niet goed te komen
en toch viel alles op z’n plaats, enzo­voorts:
er zijn allerlei gebeur­te­nissen
die grote invloed hebben op ons leven,
die we tegen komen op onze weg,
steeds is er weer iets anders,
heuvels en dalen in gees­te­lij­ke zin,
dorre woes­tijnen en gra­zige wei­den,
die komen allemaal
wel op onze weg.

Rugzak

Maar bij alles wat er onderweg gebeurt,
telt enorm wat er in je rug­zak zit,
onze gees­te­lij­ke bagage.
Wat heb je mee­ge­kre­gen?
Vaak telt dan bij­zon­der
wat je van huis uit al is meege­ge­ven.

Kinder-dingen

Het waren vaak kleine kin­der-dingen:
dat je samen met een verhaaltje
de beeldjes van de kerst­stal
hebt uitgepakt,
dat je oud papier inzamelde
voor mensen in arme lan­den,
dat je thuis samen een avond­ge­bed hebt gebe­den,
ver­trouwd­heid en vei­lig­heid,
dat je ouders er voor je waren
als je verdrie­tig was,
al die kleine kin­der-dingen hebben ons gevormd
en we dragen ze mee als gees­te­lij­ke bagage
waar­mee we onze levens­reis maken,
onze pelgrims­tocht door het leven.
De waar­den van je hart,
je geloof, je band met God, met Maria,
alle waar­den die je in je opvoe­ding hebt mee­ge­kre­gen
of die je je later hebt eigen gemaakt:
ze maken een groot verschil voor de weg die we gaan.

Rugzakjes

Er kan in zo’n rug­zakje ook wel iets anders zitten,
pijn­lijke en nare erva­ringen
draag je net zo goed met je mee
en in zekere zin kun je pas goed vooruit
als je ook dat soort moei­lijk te dragen rug­zakjes
in zekere zin hebt kunnen aan­vaar­den:
“Heer, uit Uw han­den neem ik dit aan,
U bent de kracht van mijn leven,
ik ga ver­der met U aan mijn zijde”.

Van Jezus Christus leren we
dat zelfs het kruis dat we dragen
bevrij­dend en vrucht­baar kan zijn.

Niet ont­steld

Jezus zegt ons vandaag in het evan­ge­lie
dat je hart niet ont­steld moet wor­den
en dat Hij de weg is, de waar­heid en het leven.
En dat wil eigen­lijk zeggen:
ga je reis door dit leven
met Jezus aan je zijde,
Hij is je weg, zoek geen andere wegen,
dat zijn dwaalwegen,
Hij is de waar­heid.
En Hij is ook het doel van je reis,
want Hij is het leven.
Je bent niet bestemd
om uit­ein­delijk in een zwart gat te vallen,
God heeft je bestemd voor het eeuwig geluk.
Hou je doel voor ogen,
bij alles wat je tegen­komt op je weg,
bij ‘t zoet en ‘t zuur...

En als we onze laatste adem uitblazen,
tellen onze bankreke­ning
en alles waar we mis­schien weleens over opscheppen,
helemaal niet meer.
Dan tellen alleen geloof, hoop en liefde
en de liefde is de grootste;
dan komen we thuis bij de liefde,
want God is liefde.

Jubilea van de broe­der­schappen

We vieren op deze zon­dag
het hon­derd­ja­rig bestaan
van de broe­der­schap van de Stille Omgang van Lange­raar
en het tach­tig jarig bestaan
van die van Zevenhoven en Aarlan­derveen.
Dat is echt wel een feestje waard!
Het is goed te horen
dat de Stille Omgang leeft
en dat ook de jonge mensen zich erbij aan­slui­ten.

De schoon­heid van de Stille Omgang

Waarom is de Stille Omgang zo goed en zo mooi?
In feite beeldt onze stille tocht door Am­ster­dam
precies uit hoe het leven in elkaar zit
en hoe we onze levens­reis goed kunnen vol­bren­gen.
Want we lopen in de nacht
door de bin­nen­stad van Am­ster­dam,
met het gewoel van de wereld om ons heen,
langs bars en cafés,
maar wij zijn in stilte,
we over­we­gen en bid­den.
Zo is het op onze levens­reis:
er gebeurt van alles om ons heen,
niet alles is mooi of navolg­baar,
we moeten onze eigen keuzes maken,
onze gees­te­lij­ke bagage helpt ons daarbij,
we moeten naar binnen gaan, over­we­gen en bid­den
om daaruit te putten
en een mooie weg te kunnen blijven gaan.

Twee cadeaus

De goede God heeft ons daarbij
twee bij­zon­der be­lang­rijke cadeaus gegeven,
als hulp, als kracht en bemoe­diging.
Het eerste en grootste cadeau
is de heilige Eucha­ris­tie en de communie:
als je bewust ter communie gaat,
ont­vang je de kracht van Jezus’ aanwe­zig­heid.
Het tweede grote cadeau
is Zijn moe­der Maria.
Die heeft Jezus op het kruis aan ons gegeven:
“Zie daar, je moe­der”.
De mei­maand is be­gon­nen,
de maand van moe­der Maria.
Als de Eucha­ris­tie, de heilige communie
en Maria
deel uitmaken van je gees­te­lij­ke bagage,
ga je veilig en goed
de weg van Jezus Christus
en zul je het doel, het Leven,
eeuwig leven,
bereiken!