Met alleen redeneren kom je er niet...
Hemelvaartsdag in de cokathedraal
Op Hemelvaartsdag was ik in de cokathedrale basiliek van de H. Nicolaas in Amsterdam voor de viering van de heilige Eucharistie. De leerlingen nemen afscheid van Jezus bij Zijn hemelvaart, maar ze zijn ook bezig met twijfels, vragen en redeneringen. Dat is voor ons wel herkenbaar. Maar solms zijn we te veel aan het redeneren...
Noveen
De liturgie was, zoals altijd, goed en feestelijk verzorgd in de Nicolaas en er was een internationale gemeenschap van gelovigen aanwezig. Bij de uitgang van de kerk sprak ik mensen uit vele Engelstalige landen, uit Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk. Spaanstaligen en Italianen ontbraken, maar dat heeft misschien te maken met de verplaatsing van Hemelvaart naar de komende zondag in een aantal van deze landen. Die verplaatsing is op zich jammer, want met Hemelvaart begint ook de noveen voor het Pinksterfeest met het gebed "Kom, heilige Geest..."(zie volgend bericht).
Viering
Plebaan-deken Eric Fennis concelebreerde, er waren voldoende kundige en eerbiedige misdienaars en acolieten, de lector was voortreffelijk en de voorbidder las prachtige zelf gemaakte voorbeden. Het Basilica Consort zong onder leiding van Christiaan Winter en Jos Maters aan het orgel.
De viering is nog te zien: Nicolaaskathedraal Amsterdam - Livestream en Liturgie van het hoogfeest van de Hemelvaart des Heren (14 mei)
NIET ALLEEN MAAR REDENEREN
HEMELVAARTSDAG A CO-KATHEDRAAL SINT NICOLAAS
Opgesloten
Het overkomt ons bijna allemaal wel
dat we soms wat te veel opgesloten zitten
in ons eigen gedachtenpatroon
om iets goed te kunnen beoordelen.
Als we geëmotioneerd zijn,
geraakt, bedroefd of kwaad
dan kunnen we beter eerst wat afstand nemen,
er wat tijd over heen laten gaan;
en in andere gevallen
moeten we ons meer verdiepen
om een oordeel te kunnen geven<
anders oordelen we te veel van buiten af.
Vluchteling
Zo zijn het soms mensen
die nog nooit een vluchteling hebben ontmoet,
die over vluchtelingen
de stevigste oordelen hebben.
Maar ze hebben nooit
met het lot van een vluchteling meegeleefd,
zijn niet op de hoogte van wat een vluchteling
heeft meegemaakt.
Dat is oordelen aan de buitenkant.
Er is ook nog zoiets als:
een zaak of een persoon
echt leren kennen en begrijpen.
Een indruk..
Het gebeurt ons heel gemakkelijk:
we zien een persoon,
die maakt een bepaalde indruk op ons
en we zijn geneigd om die persoon
op grond van die indruk te beoordelen.
Ik had dat zelf een tijd geleden:
ik ontmoette iemand,
die heel slonzig gekleed was
en ook zijn haar zat nogal in de war,
ik dacht dat het misschien een dakloze zwerver was,
maar het bleek een steenrijke handelaar,
iemand uit de Quote 500.
Verkeerd beoordeeld
We moeten dus iemand of iets
van binnen leren kennen
om die persoon of die zaak te begrijpen
en een oordeel te kunnen geven.
Je hebt heel verlegen en bescheiden mensen
en je hebt mensen
die juist heel erg op de voorgrond staan,
zich prachtig weten voor te doen.
In beide gevallen kan dat er toe leiden
dat ze gemakkelijk verkeerd worden beoordeeld.
Innerlijke kennis
En zo is het ook in onze relatie tot God.
Vele mensen hebben een oordeel
over God en godsdienst,
maar hebben ze Hem ook leren kennen?
Wie zijn de mensen die kunnen oordelen
vanuit een relatie van hart tot hart,
met een innerlijke kennis?
Misschien lopen die juist
niet zo met een oordeel te koop.
AI gegenereerd
Die innerlijke kennis is dus
een ander soort kennis
dan die je hebt van horen zeggen
of die je opdoet uit door AI gegenereerde boeken.
God leren kennen heeft
niet te maken met alles begrijpen
en kunnen beoordelen,
maar - bijna integendeel -
die heeft te maken met
geraakt worden door het mysterie.
Bij Godskennis past dus altijd
een zekere bescheidenheid.
Wie alleen in zijn redenerende gedachten blijft zitten,
mist de aansluiting met de levende God.
Hij bestaat niet, want...
Laatst hoorde ik weer eens zeggen
in een TV programma:
God bestaat niet,
want anders zou er niet
zoveel narigheid zijn in de wereld,
zoveel oorlog en geweld.
Ja, dat is natuurlijk een moeilijk iets,
maar om er ook maar iets van te verstaan,
moet je niet buiten blijven staan
en op afstand beoordelen
en er louter redenerend mee omgaan.
Wie ben jij
dat je God met je verstand kunt inpakken?
God leren kennen
houdt openheid in voor een mysterie...
Ook als je al een lange weg
met God hebt afgelegd,
en als je alles hebt geleerd wat er te leren is,
is het nog niet gezegd
dat je God, dat je Jezus kunt begrijpen.
Op je knieën of twijfelen?
Dat zien we in de lezingen van deze dag.
De apostelen nemen afscheid
van hun Heer en meester Jezus.
Er zijn er die op de knieën gaan
en Hem aanbidden,
er zijn er die twijfelen.
Voor die laatsten is het nog meer
een kwestie van het redenerend verstand:
is Hij het wel of is Hij het niet?
Messiasverwachting uit de boeken
Ook in de eerste lezing kwam dat terug:
de apostelen zijn bijeen
en in feite is dit het afscheid;
Jezus wordt daarna omhoog geheven
en ze zullen Hem op aarde niet meer zien.
Op dat moment vragen de apostelen:
“Gaat gij in deze tijd
voor Israël het koninkrijk herstellen?”
Daarmee laten ze zien
dat ze zelfs toen nog
vastzitten in en terugvallen op
hun kennis over de Messias,
zoals hun in de Joodse godsdienst was geleerd.
Het is een menselijk redeneren,
een oordeel van buiten, vanuit de boeken,
niet vanuit een innerlijke band met de Heer
die hun de heilige Geest had beloofd.
Die Geest zou hen leren en helpen
om alles beter te begrijpen
vanuit een innerlijke kennis.
Een ander licht
De leerlingen nemen afscheid,
maar dit is geen trieste dag, integendeel:
nu zal het bijna Pinksteren zijn,
met de komst van de heilige Geest.
En zo is het ook voor ons:
neem af en toe even afstand
van je eigen redenerende ego,
dat alles meent te kunnen begrijpen,
open je voor het mysterie,
voor de God die groter is
en voor die grote gave,
die ons alles in een ander licht laat zien:
de heilige Geest.
Hij zal het je leren
Nee, we hebben niet alles onder controle,
begrijpen het niet allemaal,
maar Jezus heeft gezegd:
“Hij zal je alles leren”
en dat ging over de heilige Geest.
Die woorden nodigen uit
om er ontvangend in te staan,
want het is een gave,
die komst van de heilige Geest.






















