Westfriese Bedevaart naar Heiloo hersteld... en hoe!

Op tweede Pinkster­dag was het druk in Heiloo. Niet alleen was de Poolse pa­ro­chie daar voor haar jaar­lijkse bede­vaart, ook de Westfriese Bede­vaart was er weer, nadat die jaren onder­bro­ken was geweest. 300 pelgrims waren er aangemeld, maar er kwamen er...

veel meer,

Zo velen

...zeker het dubbele aantal. Ook de zusters van Moeder Teresa uit Rotter­dam waren er met een groep. In de kapel is nu een ten­toon­stel­ling over Moeder teresa te zien. De grote bede­vaart­ka­pel was geheel gevuld voor een fees­te­lij­ke vie­ring met de pries­ters van West Friesland: de or­ga­ni­sa­tor pastoor Alvaro Rodriguez Luque, Deken Samuel Mar­can­tog­nini, Pastoor Majiec Sendecki, Pastoor Bert Glorie, kape­laan Josue Mejia Sanchez en kape­laan Dino Deltin waren er en na­tuur­lijk ook de rector van het hei­lig­dom, rector Jacques Quadvlieg en pastoor Cor Mennen, die in Heiloo een retraite had gegeven. Het Cunera­koor uit Nib­bix­woud (dat dit jaar 40 jaar bestaat) heeft gezon­gen.

Maria­beeld en vaandel

Naast het altaar stond een Maria­beeld dat uit Nib­bix­woud was meege­ko­men, door pastoor Alvaro gerestaureerd. Ook het gerestaureerde hon­derd jaar oude vaandel van de Westfriese pro­ces­sie stond naast het altaar en werd mee­ge­dragen in de pro­ces­sie.
Aan het einde van de Mis ont­vingen de pelgrims een rozen­krans en een gebeds­kaar­tje met de afbeel­ding van O.L.V. ter Nood en het gebed voor de Kerk in West-Friesland, ter her­in­ne­ring aan deze dag. Aan het eind van de Mis heb ik die rozen­kransen gezegend.

Pro­ces­sie

Na de Eucha­ris­tie­vie­ring was er een mooie Maria­pro­ces­sie door het park langse de vijver en terug naar de genade­ka­pel. Daar werd de pro­ces­sie af­ge­slo­ten bij het putje bij de Genade­ka­pel, waar de pelgrims samen het gebed tot O.L.V. ter Nood voor de Kerk in West-Friesland hebben gebe­den. Enkele jon­ge­ren die zich voor­be­rei­den op het doopsel, droegen het Maria­beeld. Se­mi­na­risten zongen en hebben gebe­den en gediend, samen met andere mis­die­naars.

Broodjes

Na de pro­ces­sie was er gelegen­heid om elkaar te ont­moe­ten en samen de lunch te gebruiken. De jon­ge­ren die in de zomer van volgend jaar naar Korea hopen te gaan voor de Wereld­jon­ge­ren­da­gen met de paus, had­den de broodjes ver­zorgd, samen met vrij­wil­li­gers van het hei­lig­dom.

Het was een prach­tig geslaagde dag.

Vergeet je moe­der niet

TWEEDE PINKSTERDAG - MARIA, MOEDER VAN DE KERK - HEILOO- WESTFRIESE BEDEVAART

Welkom

Broe­ders en zusters, in het bij­zon­der alle pelgrims van de West-Friese bede­vaart en de zusters van moe­der Teresa met de jon­ge­ren.
Ja, ik heet U heel harte­lijk welkom in ons dio­ce­saan hei­lig­dom van Onze Lieve Vrouw ter Nood. Het is bij­zon­der mooi dat U met zo velen bent geko­men en dat de West-Friese bede­vaart, die in het verle­den altijd zo’n mooi West-Fries gebeuren was, nieuw leven is ingeblazen.

Wind en vuur

Over nieuw leven inblazen ge­spro­ken: dat past mooi bij het Pinkster­feest, feest van de heilige Geest, want de heilige Geest wordt vergeleken met wind en met vuur. De apos­te­len hoor­den een gedruis alsof er een wind opstak toen de heilige Geest over hen neerdaalde. En dat is een prach­tig beeld, want je kunt God niet zien - zoals je ook de wind niet kunt zien - maar je kunt de wind wel voelen in je gezicht bij­voor­beeld of je hoort het suizen in je oren. En die wind, die fris is en alle stof en rommel wegblaast, is als de Geest, die geeft nieuw leven.

Op bede­vaart

Af en toe moet je er eens een frisse wind door laten gaan, ook door je leven, om je leven te vernieuwen, nieuwe in­spi­ra­tie vin­den. Dat doen we heel bij­zon­der door op bede­vaart te gaan, bij­voor­beeld naar Rome, naar Lourdes of... naar Heiloo! Ik hoop in die geest dat deze dag een echt Pinkster­ge­beu­ren mag zijn en dat de West-Friese bede­vaart U allen nieuw leven, ikets moois van het gees­te­lijk leven zal inblazen.

Cunera­koor 40 jaar

Vandaag wil ik ver­der graag bij­zon­der het Cunera­koor uit Nib­bix­woud welkom heten, dat deze Eucha­ris­tie­vie­ring zo fraai opluistert. Het Cunera­koor viert dit jaar zijn veer­tig­ja­rig bestaan en na­tuur­lijk felici­teer ik de leden van harte met dit robijnen jubileum. Een robijn is rood en staat voor vuur en passie, ook dat past allemaal mooi bij het Pinkster­feest en bij mijn wens voor jullie: dat jullie met vuur en passie jullie lofzang blijven zingen ter ere van God de Heer! De grote kerk­va­der Au­gus­ti­nus heeft gezegd: “Qui bene cantat bis orat", wie goed zingt, bidt dubbel! Dus graag met vuur en passie, want het is ter ere van de Heer. En moge het vuur van de heilige Geest ook ons allen blijven bezielen.

We vieren een Moeder

Maar we vieren vandaag na­tuur­lijk nog een ander feest, zeker hier bij ‘t putje, het hei­lig­dom van Onze Lieve Vrouw ter Nood, is dit een grote dag. We vieren een Moeder, we vieren Maria.

Her­in­ne­ringen aan je moe­der

Ik weet na­tuur­lijk niet van U allemaal wat voor her­in­ne­ringen U hebt aan uw eigen moe­der. Ik hoop dat U een goede moe­der hebt of hebt gehad, harte­lijk, met een luis­te­rend oor en ook rich­ting gevend, een weg wijzend, een diepere inhoud mee­ge­vend, soms corri­gerend en het geloof voorlevend. Ik hoop dat ze er voor U was en dat U bij haar in vreugde en bij verdriet een steun en toeverlaat kon vin­den. In die zin mogen we allemaal als een moe­der zijn voor elkaar.

Het belang van een moe­der

Een moe­der is vaak heel be­lang­rijk. Heel vaak doen wij allerlei dingen zoals we die onze moe­der hebben zien doen. We denken mis­schien vaak dat je pas gewich­tig bent en iets voorstelt als je een mooie baan hebt, maar je toe­wij­ding aan de opvoe­ding en vor­ming van jonge mensen, dat je met je kin­de­ren optrekt en hen begeleidt naar de volwassen­heid, dat is veel en veel be­lang­rijker. We merken nu meer en meer in onze maat­schap­pij wat het betekent als je een goed thuis hebt moeten missen.

Vanzelf­spre­kend

Hoe be­lang­rijk je moe­der voor je is geweest, realiseer je je soms pas als het te laat is, als zij is heen­ge­gaan. Dat is ook wel weer be­grij­pe­lijk, want haar aanwe­zig­heid was altijd zo van­zelf­spre­kend, zij was er je hele leven geweest, maar het zou goed zijn als we er aan­dacht voor hebben. We gaan heel vaak voorbij aan de dingen die van­zelf­spre­kend zijn, maar we zou­den ze eigen­lijk meer mogen waar­de­ren.

Een grote familie

Mis­schien hebt U ruim veer­tien dagen gele­den al moe­der­dag gevierd, maar ik zou zeggen dat het ook vandaag een moe­der­dag is, want dit is de feest­dag van Maria, moe­der van de Kerk en de kerk, dat zijn wij allemaal. We behoren tot een grote we­reld­wijde familie en we hebben vele, vele voor­ouders in het geloof; we behoren tot die familie door ons doopsel, ons vormsel en onze eerste heilige communie en Maria is onze moe­der.

Neem haar in huis

Zojuist hebben we in het evan­ge­lie gehoord hoe Jezus op het kruis Maria aan ons als moe­der heeft gegeven. Deze tweede Pinkster­dag met die woor­den van Jezus is daarom een bij­zon­dere uit­no­di­ging aan ons om niet aan deze moe­der voorbij te gaan, maar haar te eren en haar te waar­de­ren. De uit­no­di­ging van het evan­ge­lie is vandaag om Maria bij je in huis te nemen als je moe­der. Dat is dus een uit­no­di­ging om bij Maria een luis­te­rend oor te vin­den, van Maria een weg gewezen te krijgen, door het voor­beeld van Maria ook af en toe te denken: ik moet het een beetje anders doen en van haar te leren.

Hoe kun je van haar leren?

Hoe kun je van haar leren? Eigen­lijk heel gewoon, door de passages te over­denken die in het evan­ge­lie over Maria gaan, te zien en te horen hoe zij het doet en dan net als je bij een goede aardse moe­der doet, gewoon haar na te doen.
Maria is de vrouw die God prijst en bedankt voor alles wat zij heeft (denk aan haar lofzang, het Mag­ni­fi­cat), het is de vrouw die een­vou­dig over zich­zelf denkt - zij noemt zich een een­vou­dige dienst­maagd - , een vrouw die de dingen die haar over­ko­men uit Gods hand aanneemt en die andere mensen voorhoudt om te doen wat Jezus ons zegt (denk aan de bruiloft van Kana waar Maria zegt: Doe maar wat Hij, wat Jezus, je zeggen zal). Maria is een goede moe­der en zij kan ook je pijn en verdriet begrijpen, want zij heeft alles zelf mee­ge­maakt.

Naar Maria

Dus ga naar Maria, laat zij jouw moe­der zijn, loop door het leven met haar aan je zijde, die alles begrijpt, die voor ieder­een bidt, die voor alle mensen heeft geleefd, die het meest direct en innig met Jezus was verbon­den.
Ik wens U allen een mooie en gezegende bede­vaarts­dag!