Wat kun je van Maria leren?

Hoogfeest van Maria's Tenhemelopneming in Heiloo

Op 15 au­gus­tus vier­den we met velen het hoog­feest van de ten­hemel­op­ne­ming van Maria in Heiloo, het bekende hei­lig­dom van O)nze Lieve Vrouw ter Nood. Na de heilige Mis was er een liocht­pro­ces­sie door het bede­vaarts­park, naar de genade­ka­pel. Er was alleen één min­puntje...

Droog...

Velen kennen het hei­lig­dom als "'t putje" van­wege de put waar je als pelgrim water uit kunt putten. het is de bron waarheen de pelgrims al in de Mid­del­eeuwen kwamen om er water uit te putten...maar... de bron was door de lange periode zon­der regen vrijwel droog­ge­vallen. En zeker... we hebben eergis­te­ren opgroepen tot gebed om regen en inder­daad, dat lijkt wel on­mid­del­lijk te hebben geholpen, want regenbuien waren er geko­men, van­nacht en tot kort voor de heilige Mis in Heiloo, maar die waren nog niet genoeg om het bron water tot voldoende hoogte te laten stijgen. We moeten dus nog even dóór bid­den! Dat geldt trouwens voor heel Neder­land: de waterreservoirs zijn voorlopig nog niet tot het gewone peil gevuld.

Hesjes

Maar na­tuur­lijk vermocht dat de vreugde van deze dag niet te vermin­de­ren. Vele mensen waren geko­men om Maria te eren en dit feest te vieren en het bede­vaart­park ligt er ondanks het droge weer prach­tig bij.

Er was nog iets nieuws, zoals U op de foto's kunt zien: de vrij­wil­li­gers die alles in goede banen lei­den, had­den prach­tige hesjes gekregen, waardoor ze herken­baar waren.

Veel mensen bleven na afloop van de pro­ces­sie eten of iets drinken bij het Oesdom, daarna was er om 14.00 het H. Lof.

Sant’ Egidio, pries­ters en anderen

Vanuit de Gemeen­schap van Sant’ Egidio Antwerpen was een groep jon­ge­ren geko­men die enkele dagen op pelgrims­tocht is in en rond Am­ster­dam. Pirester Zeger Polhuijs begeleidde hen. Ook andere pries­ters waren geko­men om met de rector van het hei­lig­dom, rector Jacques Quadvlieg en mij te con­ce­le­breren, onder hen rector Jeroen de Wit, kape­laan Peter Piets, pater Jim Schil­der sss, kape­laan Jaider Chantre Sanchez en neo­mist kape­laan Francis Ashamole. Er waren ook de nodige acolieten, een mooi koor en de blauwe zusters die een be­lang­rijke aanwe­zig­heid zijn op het hei­lig­dom.

Homilie

GEEN PLAATS OP DE VOORGROND, maar zij wás er!

MARIA TENHEMELOPNEMING HEILOO

Broe­ders en zusters,

Wat een pracht­mens!

Ik wens U allen een mooie hoog­feest­dag toe van Maria’s Ten­hemel­op­ne­ming!
Mis­schien kan ik zeggen dat we bijna allemaal wel iemand in ons leven hebben mee­ge­maakt die trouw en standvas­tig zijn of haar taak vervulde, ondanks moei­lijke omstan­dig­he­den, ondanks tegen­val­lers en teleur­stel­lingen. Soms rea­li­se­ren we ons pas na het over­lij­den van zo iemand wat voor een krach­tige, bij­zon­dere persoon die iemand is geweest en wat we allemaal aan hem of haar te danken hebben. We hebben allemaal onze eigen her­in­ne­ringen...

Achter de schemren

Nee, het zijn niet - of zeker niet altijd - de mensen die op de voor­grond tre­den, die ”in the picture” staan en bejubeld wor­den, die inder­daad de grootste bijdragen hebben geleverd en de mooiste taak hebben volbracht. Het goede en mooie gebeurt eigen­lijk altijd min of meer in stilte, vaak achter de schermen, heel vaak zon­der applaus. Het gaat daarbij ook vaak om mensen die geen onder­schei­dingen hebben gekregen, geen bij­zon­dere lof of publieke hul­digingen.

Waar je het voor doet

En weet daarbij dat het goede dat je in stilte doet, dat mis­schien door maar weinigen wordt opgemerkt, dat dát het mooiste is en dat de taken waarvoor we gesteld zijn om trouw en offerbereid­heid vragen en dienst­baar­heid. We zeggen dan graag: “ God zal het je lonen” of “ Je loon zal in de hemel zijn”. Leef niet voor geld, niet voor aan­dacht, niet voor eer, maar vervul in eenvoud en dienst­baar­heid je taak in dit leven, zoals de maagd Maria.

Dán was zij er...

Dat is in feite wat we vandaag gedenken, want de maagd Maria, van wie we vandaag vieren dat zij met lichaam en ziel in de hemel is opgeno­men, heeft op aarde geleefd in de schaduw van Jezus haar Zoon, bijna onopgemerkt. In het evan­ge­lie wordt rela­tief weinig over Maria ge­spro­ken, al is dat dan wel op de aller­be­langrijkste momenten: Maria is er rond de ont­van­ge­nis en de geboorte van Jezus, op de bruiloft van Kana - daar gaat het over het begin van de verlossende zen­ding van Jezus Christus, waartoe Maria de aanzet geeft -, zij is er onder het kruis en bij de uitstor­ting van de heilige Geest. Maria is dus steeds aanwe­zig op de meest be­lang­rijke momenten. Daar ligt haar taak, haar zen­ding.

Haar woor­den, haar leven...

Haar woor­den ver­wij­zen daar­naar: “Mij geschiede naar uw woord” (Lc. 1, 38), “Mijn hart prijst hoog de Heer” (Lc. 1, 46), “Doe maar wat Hij u zeggen zal” (Jo. 2,5). Maar ver­der is Maria heel verborgen, be­schei­den en op de ach­ter­grond ge­ble­ven. Zij woonde in een klein en onbekend dorpje, Nazareth. Zij kreeg haar kindje in een verblijf­plaats voor dieren, de stal van Beth­le­hem. Tijdens het aardse leven van Jezus had zij geen plaats op de voor­grond. Maria was, om zo te zeggen, achter de schermen de grote, trouwe, standvas­tige kracht, maar zij noemde zich­zelf - we hebben het in het evan­ge­lie weer gehoord - “een nederige dienst­maagd”.

Fiat

Zij kwam niet naar voren om te strij­den voor haar rechten of voor erken­ning, niet om de eer op te eisen die haar als moe­der van de Heer toch wel toekwam. Nee, niets van dit alles! Zij heeft haar missie bewust ont­van­gen, zij heeft “ ja” gezegd, toen de aartsengel Gabriel van Godswege haar kwam vragen en dat “ ja”, dat “ fiat” heeft Maria heel haar leven volge­hou­den, be­schei­den dienend in de schaduw van haar Zoon. Dienst­baar, zo was haar leven, “Zie de dienst­maagd van de Heer”.

Grote dingen

Dat was de weg waarlangs God grote dingen aan haar kon doen. Zij is ten hemel opgeno­men, verheven boven heel de schep­ping, als moe­der en voor­spreek­ster voor alle mensen en alle volkeren, staat zij daar.

Maria­ver­ering

De gemeen­schap van de gelo­vi­gen heeft na afloop van haar aardse leven vrij snel haar bete­ke­nis erkend. Al gauw brachten de ker­ke­lijke schrijvers naar voren dat het aan Maria te danken was dat de Ver­los­ser, Jezus, zo ter wereld was geko­men, dat Maria was gevraagd en als maagd en moe­der haar mede­wer­king had gegeven en dat Maria de “ nieuwe Eva” was die de fouten van de oude Eva goed maakte en die wél in trouw aan God haar weg was gegaan. In de eeuwen daarna heeft de ver­ering van Maria zich uit­ge­breid in Oost en West, onder alle gelo­vi­gen, zodanig dat je nu geen katho­lieke kerk in de wereld zult kunnen vin­den waar haar beeltenis niet te vin­den is; ook de oosterse kerken hebben een grote ver­ering voor de moe­der van God.

Dit is jouw taak!

Maria leert ons dat God grote dingen door en met ons kan doen, als wij bereid zijn om in eenvoud en trouw, met volhar­ding en de nodige offers, onze taak in het leven te vol­bren­gen.
Zie jouw taak in het leven als iets dat God je heeft toe­ver­trouwd, vervul die taak in eenvoud en met liefde, zoek niet jezelf en zoek geen erken­ning van mensen, want wat je in het verborgene voor God hebt gedaan telt zeker driedubbel! Wees niet te gauw bele­digd als een ander je tekort heeft gedaan of niet de erken­ning heeft gegeven, uit­ein­delijk wordt de grote ere­prijs gewonnen door wie doorgaat, met volhar­ding en in trouw, ook in het verborgene, en die probeert met ieder­een in goede harmonie te leven. “ Zalig zij die vrede brengen”.

Met vallen en opstaan

Ach, we zijn geen van allen zon­der fouten, zon­der zonde - zoals Maria was - maar we hebben wel allemaal het vermogen om met Gods hulp ons leven gestalte te geven, onze taak te zien als iets wat God ons heeft toe­ver­trouwd en trouw te blijven.

Steun­pi­laren

Mis­schien ben je je eigen moe­der dank­baar, ook al heb je dat vroe­ger mis­schien niet zo gezien, mis­schien is er iemand anders op je pad geko­men die je met wijs­heid en liefde heeft begeleid. Mis­schien vervul je zelf in liefde en trouw een zorgzame taak in verborgen­heid. Er zijn gelukkig altijd personen die in stilte, in liefde, zon­der ophef, met inzet de opdracht waarvoor zij staan hebben volbracht. Zij zijn de ware steun­pi­laren van onze samen­le­ving. Maria is ons voor­ge­gaan op deze weg. Ja, laten we haar eren en haar blijven vragen om haar moe­der­lijke steun om in haar geest en naar haar voor­beeld onze eigen taak in het leven te kunnen vol­bren­gen.

Moeder Maria, zegen en sterk ons vanuit Uw bij­zon­dere plaats bij de Heer!