Lijden is niet gemakkelijk... en toch...

Wel of geen euthanasie?

Zondag 30 au­gus­tus was de TV Mis vanuit de ka­the­drale basiliek van Sint Bavo in Haar­lem.Het evan­ge­lie ging over dat moei­lijke woord van Jezus dat we ons kruis moeten opnemen. Lijden is voor ieder­een moei­lijk. Ik vraag me weleens af of ik het - met Gods hulp - zal kunnen dragen. We ston­den erbij stil in de homilie.

De H. Mis is nog terug te zien op: Haar­lem | NPO Start

Lijden is een worsteling

22E ZONDAG DOOR HET JAAR TV MIS KATHEDRAAL

Openings­woord

Harte­lijk welkom, U allen, hier in de ka­the­draal of met ons verbon­den. We vieren de Eucha­ris­tie, het offer dat Jezus uit liefde voor ons heeft gebracht. Kruis en lij­den, Jezus is het niet uit de weg gegaan; het was voor ons, voor ieder mens. Zijn voor­beeld is voor ons een leidraad. Laten we daarom aan het begin van de Mis ver­ge­ving vragen voor de keren dat we niet door liefde waren bezield.

Homilie  

Schrik­beeld

Ik denk dat we er bijna allemaal weleens aan denken
en dat het voor bijna ieder­een een schrik­beeld is:
dat je ziek kunt wor­den, moet lij­den,
dat je iets vre­se­lijks zult moeten meemaken.
Mis­schien ook dat we bijna allemaal
weleens denken: hoe zal het in de toe­komst
met me gaan, blijf ik gezond,
zal ik mijn leven dan nog
een beetje pret­tig kunnen lei­den?

Dan maar een spuitje?

En als je wat ouder bent
en de toe­komst je angst inboezemt
kan de gedachte komen
dat de dokter je dan maar een spuitje moet geven,
we denken aan eutha­na­sie.
Het is te begrijpen dat we van het lij­den af willen,
toch voelen we ook wel aan
dat dit niet de weg van Jezus is.
Hij is juist bewust de weg van het lij­den gegaan.

Een oud gezegde

En we kennen mis­schien ook nog wel
dat oude gezegde:
“Een mens lijdt nog het meest
door het lij­den dat hij vreest
maar dat nooit op komt dagen.
Zo heeft hij meer te dragen
Dan God te dragen geeft.
Maar komt het eens in huis,
dan helpt God altijd weer
en geeft Hij kracht naar kruis.”

Extra moei­lijk

We gaan lij­den en pijn
meestal maar het liefst uit de weg.
Dat is niet iets nieuws,
niet alleen iets van de laatste jaren,
al is het voor een mens
die aan wel­vaart en voorspoed gewend is
extra moei­lijk om lij­den en tegen­slag
te verdragen.
In onze wel­vaarts­maat­schap­pij
zijn we soms als de prinses op de erwt,
die zó aan luxe gewend was
dat ze die erwt nog voelde
door een dikke stapel matrassen heen.

Lidwina van Schie­dam

Maar goed, het is niet alleen iets
van onze wel­vaarts­tijd;
het was vroe­ger ook,
dat mensen moeite had­den met lij­den,
daar slecht mee om kon­den gaan.
Wat heeft Lidwina van Schie­dam
bij­voor­beeld niet gewor­steld,
voordat zij haar ziekte en lij­den
uit Gods hand kon aan­vaar­den.
Maar toen zij eenmaal had geleerd
het lij­den van Jezus te over­we­gen,
kwam er vrede,
toen gaf dat haar
een grote inner­lijke rijkdom en kracht
en zou ze zelfs niet vragen om beter te wor­den
als dat had gekund door één Wees­ge­groetje!

Worsteling

Maar als je moet lij­den, is dat een worsteling,
een gees­te­lij­ke worsteling.
We hoor­den dat vandaag in het evan­ge­lie.
Jezus zelf begint over Zijn toe­komst,
nee, die ziet er niet zo mooi uit:
lij­den, mar­teling, ter dood gebracht wor­den.

Gods bedoeling?

Je zou zeggen:
dat kan toch niet Gods bedoeling zijn,
dat Jezus door zoveel pijn en verdriet moet gaan?
Maar ja, het was wél Gods bedoeling!
Gods geliefde Zoon, Jezus Christus,
zou wél veel lij­den moeten onder­gaan;
dat was de weg: zich opofferen uit liefde
om mensen te verlossen uit de greep van het kwaad,
om de mens­heid een betere toe­komst
na dit aardse leven te geven.

Een leven vol lij­den...

En behalve die mar­telingen aan het eind van Zijn leven,
kwam daar ook nog de verwer­ping bij,
het niet geac­cep­teerd wor­den,
dat ze Hem steeds klem wil­den zetten
met allerlei redene­ringen en ver­dachtma­kingen.
Jezus had het niet ge­mak­ke­lijk.
Dat was eigen­lijk al met Zijn geboorte be­gon­nen:
Hij kon nergens terecht,
werd uit­ein­delijk geboren
en neer­ge­legd in een voe­derbak voor de dieren.
Jezus moest dus lij­den.

Petrus

Maar Petrus kon daar absoluut niet mee omgaan.
Die reactie van Petrus
werd voor Jezus een aan­lei­ding
om te zeggen dat ieder mens
zijn of haar kruis moet opnemen,
zich­zelf verloochenen.

Offers brengen

Hebben we niet allemaal mee­ge­maakt
hoe be­lang­rijk dat is?
Als ik aan mijn eigen vader en moe­der terug­denk,
denk ik terug aan de offers
die zij voor hun kin­de­ren hebben gebracht.
In die offers - in wat ze voor ons over had­den -
zag ik hun liefde.
De offers maken alles mooier
en het lij­den dat je probeert te dragen
met liefde en ver­trouwen,
is als het ware een geheim­volle, po­si­tie­ve kracht
in de wereld
en een kracht en een soort fun­dament
voor je eigen leven.

Moei­lijk, maar niet zon­der zin

Dus: ja, het lij­den is moei­lijk, verdrie­tig;
maar van de offers die je brengt
en het lij­den waar je goed mee probeert om te gaan,
gaat een kracht uit, een gees­te­lij­ke kracht
voor jezelf en voor je naasten.

Voor­bede (Gebed van de gelo­vi­gen)

B. Laten we bid­den om kracht, om met liefde onze kruisen en kruisjes te kunnen dragen.

Lector:

De paus en zijn inzet voor vrede

1. Laten we bid­den om kracht en zegen voor onze paus Leo. Dat zijn inzet voor de een­heid en de vrede veel po­si­tie­ve gevolgen zal krijgen. Laat ons bid­den.

Voor volkeren in armoede, oorlog en nood

2. Bidden we voor alle volkeren die een zwaar kruis moeten dragen door een leven temid­den van oorlog en geweld en slechte leef­om­stan­dig­heden: dat hun kruis verlicht mag wor­den; dat de lei­ders van de volkeren zich inzetten voor vrede en ge­rech­tig­heid en een eer­lijker ver­de­ling van de wel­vaart. Laat ons bid­den.

Om onder­schei­ding

3. Voor ons­zelf en de mensen in onze samen­le­ving: dat we oprechte keuzes zullen maken en de wil van God kunnen on­der­schei­den en doen wat goed is en God wel­ge­vallig. Laat ons bid­den

Bij kruis en lij­den

4. Dat Gods Geest ons zal sterken zodat we niet geïmpo­neerd raken door het kruis dat op onze weg komt, maar met ver­trouwen ons leven zullen lei­den, de offers die nodig zijn zullen kunnen brengen en Jezus proberen na te volgen. Laat ons bid­den.

Slot­ge­bed

B. Hemelse Vader, Uw Zoon heeft ons gevraagd bereid te zijn offers te brengen en ons kruis op te nemen. Vervul ons van Uw liefde, zodat we de kracht zullen bezitten om Jezus na te kunnen volgen. We vragen het U, door Christus onze Heer.
A. Amen

PS De voor­beden wor­den lan­ger van tevoren inge­le­verd voor de uitzen­ding, maar na­tuur­lijk bid ik ook voor de slacht­of­fers van de over­stro­mingen in Nepal en van andere rampen, zoals bij­voor­beeld in Colombia.

Slot­woord

Veel dank aan allen die deze TV-Mis hebben moge­lijk gemaakt: mensen van KRO/NCRV, vrij­wil­li­gers van de ka­the­draal, zoals de msis­die­naars en kosters, het ka­the­drale koor onder lei­ding van Rick Muselaers, titulair organist Maarten Wilmink en allen!

Moge God in Zijn goed­heid U de kracht schenken om het kruis op Uw weg te kunnen dragen, met moed en ver­trouwen; niet op te geven maar het aan te bie­den... De Heer geve U daartoe Zijn zegen!