Zoeken

Op palmzondag vierden we de heilige Eucharistie in de kathedrale basiliek van Sint Bavo in Haarlem. In het lijdensverhaal ontmoeten we allerlei mensen, velen van hen zwak of ronduit slecht. Konden zij nog gered worden? We stonden erbij stil in de homilie na het lijdensverhaal volgens Matteüs.

Op zaterdag 28 maart was ik bij de O.L. Vrouwekerk aan de Keizersgracht in Amsterdam. Daar vernieuwden de leden van het Legioen van Maria hun toewijding aan Maria in de "Acies"-viering. De term "acies" (slagorde) en "vexillum" (veldteken) zijn leger-termen en verwijzen binnen het Legioen naar de geestelijke strijd die we moeten voeren. Daarover heb ik meer gezegd in de homilie. Er was meer aan de hand daar bij de O.L. Vrouwekerk...

Dit weekend bezocht ik Parijs. Er waren enkele afspraken maar er was ook volop tijd om onder meer de Notre Dame te zien. Na de H. Mis op zondag kreeg ik de munt die geslagen is ter herdenking van de heropening van deze kathedraal die na een felle brand in vier jaar tijd is hersteld en op 8 december 2024 werd heropend. In de Notre Dame wordt ook de doornenkroon bewaard.

In de Amsterdamse co-kathedraal vond zondag 26 oktober ook een bijzonder gebeuren plaats: de sluitng van 750 jaar Amsterdam, waarbij de burgemeester een korte toespraak hield. Daar kon ik niet bij zijn vanwege het honderdjarig bestaan van de Sint Jansbasiliek in Laren. De Apostolisch Nuntius mgr. Jean-Marie Speich was zo goed deze plechtige Eucharistie te vieren, die op TV werd uitgezonden. Na afloop van de viering in Laren was ik nog op tijd in Amsterdam om hem te groeten.

In het dekenaat Hoorn was op de zondagmiddag van Kruisverheffing een mooie bedevaart georganiseerd vanwege het Jubeljaar, dat als thema heeft: "Pelgrims van hoop". Uit het hele dekenaat waren ruim tweehonderd gelovigen gekomen om samen deze dag te beleven met medewerking van een projectkoor uit alle parochies. Ik stond stil bij de wereldsituatie en bij een debat in onze tweede kamer...

De afgelopen weken waren er veel gewelddadigheden te betreuren, met als "climax" de moord op Charley Kirk. Naar aanleiding van het feest van Kruisverheffing stond ik hierbij stil. Hoe zou de reactie van Jezus zijn? De Testa-reliek kreeg deze dag een ereplaats bij het altaar en de Constantijnse Orde vierde mee. De nieuwe koster werd geïnstalleerd

Op zondag Laetare, 30 maart, zijn de Testa-relieken overgebracht naar de Amsterdamse co-kathedraal. Een doorn van de doornenkroon van Christus en hout van het kruis zijn samengebracht in een reliekhouder, die ooit in Constantinopel stond. De feestelijke Mis werd op TV uitgezonden. Een kort verslag met onderaan een fotoreportage.

Op 30 maart a.s. zal de historische Testa-reliekhouder met de relikwieën van het H. Kruis en de Doornenkroon worden geplaatst in de co-kathedrale basiliek van St. Nicolaas in Amsterdam. Nu al is er een boek over de geschiedenis van deze relikwieën verschenen van de hand van Mehmet Tütüncü. Op 13 maart mocht ik het eerste exemplaar in ontvangst nemen.

Bij gelegenheid van de feestdag van het Mirakel van Amsterdam en als voorbereiding op de Stille Omgang heb ik voor het Gezelschap van de Stille Omgang en belangstellenden de tiende Elsenburglezing gehouden.

Donderdag 27 februari is in de H. Dominicuskerk in Utrecht het Geloofsgesprek opgenomen dat voorafgaat aan de uitzending van de TV-Mis op 30 maart. Die dag wordt een bijzondere reliek geplaatst in de cokathedrale basiliek van de H. Nicolaas in Amsterdam. En natuurlijk stonden we ook stil bij die verheffing tot co-kathedraal.

Maandag 19 augustus had ik een ontmoeting met de heer Mehmet Tütüncü die in 2022 het verslag publiceerde van de reis die Gaspard baron Testa in 1793 maakte van Constantinopel (Istanbul) naar Nederland. De familie van de baron kreeg in de 17e eeuw een bijzondere reliek met een doorn van Christus'doornenkroon in handen, die vlak voor de oorlog, in 1939, naar Nederland kwam en een plaats kreeg in de parochiekerk van de familie, de H. Agnes in Amsterdam.

Zondag 3 maart was ik in de Mariakerk in Heemskerk waar een Eucharistieviering was aan het begin van de Familiezondag, waarvoor de 20 vormelingen van dit jaar bijzonder waren uitgenodigd. Naar aanleiding van het evangelie waarin Jezus met een gesel de kooplieden de tempel uitjaagt, stonden we stil bij boos worden. Wanneer word je boos? En waarom? En is dat goed of slecht?

Op de eerste zondag van de Veertigdagentijd horen we over de bekoringen en beproevingen van Jezus in de woestijn. Die behoren bij het menselijk leven en ook daarin heeft Jezus willen delen. Welke weg wijst Hij ons?

Deze zomer bleek uit berichtgeving rond een rechtszaak die nog loopt dat in de onmiddellijke nabijheid van het heiligdom van O.L. Vrouw ter Nood mogelijk een gruwelijk levensdelict had plaats gevonden. Die gebeurtenis heeft vele mensen geraakt, in het bijzonder medewerkers en vrijwilligers van het Heiligdom die de verdachte daar hebben meegemaakt. We stonden in gebed stil bij deze gebeurtenis in een oecumenische gebedsviering in de Bedevaartkapel.

Zondag 16 juli werden in een feestelijke Eucharistieviering in de kathedraal de nieuwe koorleden geïnstalleerd, terwijl de leerlingen van groep acht die de koorschool gaan verlaten om naar de middelbare school te gaan, hun gouden speld kregen.

Zondag 20 november was ik in de basiliek van de H. Nicolaas in Amsterdam waar de Wereldjongerendag werd gevierd en een jonge man in de kerk werd opgenomen en het heilig vormsel ontving. De prachtige zang van de Capella Nicolai onder leiding van Giles Brightwell droegen bij aan een feestelijke heilige Mis. Het was Christus Koning, maar Christus is Koning in een andere zin dan wat men daar gewoonlijk onder verstaat.

Op de tweede zondag van de veertigdagentijd was ik in het heiligdom van Heiloo, waar mensen in deze moeilijke tijd graag even rust en vrede komen zoeken...

Zondag 14 februari was ik in de Vredeskerk in Amsterdam voor de Eucharistievierng en om na de Mis eventuele vragen te beantwoorden nu de in 2019 ontslagen pastoor Pierre Valkering afgelopen vrijdag uiteindelijk onder dwang en onder protest de ambtswoning heeft verlaten.

In ons menselijk lijden komen allerlei vragen naar voren: waarom wordt me dit aangedaan? En er kunnen allerlei menselijke factoren zijn: veel lijden wordt anderen aangedaan doordat mensen voor zichzelf kiezen, zelf voordeel willen behalen, goed uit een situatie willen komen. Maar dat is nog maar de buitenkant. Die is er ook en die doet pijn. Tegelijk is er een binnenkant. In het lijden kunnen we een zending, een missie beleven. Hoe? Laten we naar Jezus kijken.

Op Palmzondag, 5 april, vierden we de intocht van Jezus in Jeruzalem met de palmwijding en de heilige Eucharistie, zonder toeloop van mensen, maar wel met vier cantores en organist. Ook in Jezus’ tijd was er een virus...

Palmzondag heb ik in Den Helder gevierd in de St. Petrus- en Pauluskerk, die bijna helemaal vol zat met onder meer veel gezinnen met kinderen. Iemand vertelde me dat er vaak zo’n veertig nationaliteiten in de kerk vertegenwoordigd zijn! Hoe dat ook zij, het was mooie viering in een levendige gemeenschap.

Tweemaal wordt Hij tot koning uitgeroepen; tweemaal volksmenigten om Hem heen. Zoveel mensen en toch is Hij alleen: “Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?”

Op de eerste kerstdag horen we niet meer van de herders en de wijzen, de engelen en de stal, maar het gaat over strijd tussen licht en duisternis, over de strijd die we allemaal moeten voeren. Misschien zult U denken: moet dat vandaag? Past dat wel bij het kerstfeest?