Arsacal
button
button
button
button


Maria: zij heeft het zelf meegemaakt

Haagse bedevaart naar Kevelaer

overweging_preek - gepubliceerd: vrijdag, 12 augustus 2016
Met concelebranten en misdienaars na de Mis
Met concelebranten en misdienaars na de Mis
kerktorens in Kevelaar (vanachter het Priesterhaus)
kerktorens in Kevelaar (vanachter het Priesterhaus)

Op 12 augustus was ik met de Haagse bedevaart in Kevelaer waar ik een pontificale Mis heb gevierd met de ongeveer tweehonderd bedevaart­gangers en andere gelovigen. In de middag waren er een kruisweg en Lof met sacramentsprocessie en natuurlijk was er ook gelegenheid om de pelgrims te ontmoeten.

Met deze bedevaart heb ik oude banden: in 1967 ben ik als jongetje voor de eerste keer met de Haagse broeder­schap naar Kevelaer geweest. Ik ben er geweest op bijzondere momenten in mijn leven. De Haarlemse pastoor kan. dr. A. Hendriks is jarenlang moderator van de bedevaart geweest en vergezelde ons deze dag. Der voorzitter van de broeder­schap is een oud-klasgenoot. Onder de bedevaart­gangers waren heel wat bekenden. De moderator is nu pastoor drs. J. Smith uit Leiden, die aan onze priester­oplei­ding als spirituaal verobnden is.

Het is altijd goed om in Kevelaer te zijn bij Maria die daar als Troosteres van de bedroefden wordt vereerd. De goed verzorgde bedevaart droeg zeker veel bij aan een mooie beleving van deze dag, die door goede weers­om­stan­dig­heden werd begunstigd.

Bij de heilige Mis heb ik de volgende homilie gehouden:

Homilie

Broeders en zusters, beste pelgrims,

Katholieke lucht

Er is een oud rijmpje,
misschien kent u het wel:
“Naar den Briel
ga je voor je ziel,
naar de Sint Jan
ga je voor een man
en kom je daar niet klaar
dan ga je maar naar Kevelaer”.

Nou, de meesten van U
zullen hier vast niet gekomen zijn
om Maria om een man te vragen,
de bedoeling was natuurlijk
hier te bidden om een goede huwelijkspartner,
maar dat oude versje maakt wel duidelijk
dat Kevelaer vanouds
een belangrijke plaats heeft
in de harten van de Nederlanders,
ook al ligt dit mooie bedevaartsoord
net over de Nederlandse grens.
Eeuwenlang mochten wij als katholieken,
in ons eigen land
ons geloof niet vrij beleven,
men kwam samen in schuilkerken
en toen al ging men naar Kevelaer
om even wat katholieke lucht
op te snuiven:
in Kevelaer konden op straat
gewoon processies worden gehouden,
daar werd je niet met de nek aangekeken
omdat je katholiek was,
in Kevelaer
kon je je thuis voelen als katholiek.
Zo ontstonden de broeder­schappen
waaronder die van de Haagse bedevaart
naar Kevelaer.

Een speciaal plekje

De tijden zijn veranderd,
maar nog steeds
hebben we er weleens behoefte aan
wat katholieke lucht op te snuiven
en bij Maria op een plaats van devotie te zijn
want ook nu zijn de tijden
niet zo katholiek-minded:
we leven in een geseculariseerde cultuur
waar God en Maria
vaak de grote afwezigen zijn;
en nog steeds heeft Kevelaer
en Maria als Troosteres van de Bedroefden
een speciaal plekje
in het hart van velen.

Ook voor mij...

Dat geldt voor U
en ook voor mij neemt Kevelaer
een bijzondere plaats in.
Op het moment dat ik te horen had gekregen
dat ik bisschop zou worden
ben ik hierheen gegaan
om dat aan Maria toe te vertrouwen.
Hetzelfde had ik gedaan
toen ik priester was gewijd,
vele jaren eerder:
ik ben toen een paar dagen
naar Kevelaer gegaan
om hier de Mis te vieren
en bij Maria te zijn.

Een thuis

Wat zoeken we hier,
wat vinden we hier
bij dat kleine, eenvoudige
gedrukte prentje
-meer is het niet -
waarvoor Hendrick Busman
precies 375 jaar geleden
de opdracht kreeg
een kapelletje te bouwen?

We komen hier thuis, nog steeds,
thuis bij onze hemelse Moeder.
We komen hier om kracht en inspiratie,
we komen hier met onze vragen
en met ons verdriet.
Daar zitten ook vaak vragen bij
naar het “Waarom”
van dingen en gebeur­te­nissen,
die wij vaak niet begrijpen
en waarvan we aanvoelen
dat we die aan Maria moeten toevertrouwen
om ergens iets van een antwoord te vinden.

Afstandelijk?

In het evangelie
dat we hebben gehoord,
staat Maria onder het kruis,
die boom van het leven en van ons heil,
het hout waardoor wij zijn verlost.
Jezus richt voor de laatste keer
het woord tot Zijn moeder Maria.
Maar Hij spreekt haar niet aan bij haar naam,
ook spreekt Hij haar niet aan als moeder.
Hij zegt tot Maria: “Vrouw”,
wat in onze oren afstandelijk klinkt,
maar wat in feite een prachtige, diepe betekenis heeft,
waardoor Jezus aangeeft
welke rol en plaats Maria bekleedt.

De boom van het paradijs, de boom van het kruis

“Vrouw” is het woord waarmee Jezus haar ook
op de bruiloft van Kana had aangesproken
en dat woord gesproken vanaf het hout van het kruis,
wil ons boven alles laten denken
aan het paradijs
waar midden in die tuin
de boom van het leven had gestaan,
waarvan God had verboden te eten.
Daar had de slang
tot de vrouw, tot Eva gesproken,
“Als je hiervan eet,
zul je leven
en gelijk zijn aan God”.
Het was de verleiding
waar we allemaal keer op keer
voor staan,
buigen we ons hoofd,
zijn we eenvoudig en nederig,
aanvaarden wje
of komen we in opstand,
zoeken we eer en erkenning,
zoeken we groot als God te zijn.
In het paradijs ging het mis:
de vrouw had gegeten.

Nieuwe Eva

Tegenover die vrouw
die ervoor gekozen had
om groot te worden,
gelijk aan God,
die wilde heersen,
staat die andere vrouw, Maria,
zij heeft
wat Eva verkeerd had gedaan
omgebogen, recht getrokken:
zij heeft willen dienen,
zij heeft een antwoord
van bereidheid en aanvaarding van Gods wil
gegeven:
“Mij geschiede naar Uw woord”.
Haar leven stond in dienst van
Jezus haar Zoon
van de verlossing die Hij kwam brengen,
van het heil van ons mensen.
Als Jezus haar dus aanspreekt
als “Vrouw”,
is dat een erkenning
van Maria’s belangrijke plaats en rol
als nieuwe Eva,
die het “nee” van Eva
tot een “ja” maakte,
een volmondig “ja”,
“Fiat” met heel haar hart.

Je Moeder

Maria leidt ons naar Jezus
en Jezus leidt ons naar Zijn moeder.
Want als Jezus zich richt
tot de leerling die onder het kruis staat,
noemt Jezus weer geen naam,
Hij zegt alleen maar
tot de niet bij name genoemde leerling:
“Zie daar, je moeder”.
Hier mag iedereen zijn eigen naam invullen,
die leerling van Jezus wil zijn:
Zie daar je moeder,
denk aan haar,
denk aan Maria;
vergeet haar niet,
neem haar maar
bij jou in huis.
Dat wil zeggen:
ga verder met je leven,
maar laat Maria daar deel van uitmaken,
praat met haar,
hou haar bij je,
want zij is je liefhebbende,
hemelse moeder!

Zij heeft het meegemaakt

Als we op bedevaart gaan,
trekken we even weg
uit ons alledaagse leven.
We nemen letterlijk wat afstand
en dat helpt ons
om ons leven en de moeilijkheden
met andere ogen te bekijken.
We snuiven hier wat katholieke lucht
en kijken naar ons leven
als het ware met de ogen van Maria,
Troosteres van de bedroefden.
Maria kent ons en begrijpt ons,
zij heeft het zelf m,eegemaakt:
dat zij hoogzwanger
een barre tocht had moeten ondernemen,
had moeten vluchten naar Egypte,
die weet wat het is
als je ongerust bent over je kind,
zij had haar Zoon lang niet altijd kunnen begrijpen,
zij heeft haar man vroeg verloren
en zij zag haar enige Zoon
door een hel van lijden zag gaan
en Hem in de kracht van Zijn leven
tenslotte moest afstaan,
Maria die vrouw en moeder
door God uitverkoren,
weet wat het leven is
en zij weet wat lijden is,
zij heeft er midden in gestaan,
zij heeft zelf meegemaakt
wat mensen doorstaan;
ook daarom staat zij zo dicht bij ons.

Bid voor ons!

Hier in Kevelaer is een plek
waar we alles bij haar mogen neerleggen
om met moed, nieuwe kracht en vertrouwen
verder te gaan
met Maria aan onze zijde.
Maria, onze moeder,
Troosteres der bedroefden,
bid voor ons!
Amen.

Terug