Arsacal
button
button
button


Priester worden?

Overwegingen voor wie zich afvraagt of hij priester zal worden

overweging_roeping - gepubliceerd: zaterdag, 4 maart 2017

Ook in onze tijd zijn priesters nodig. Priester worden is niet zozeer een beroeps­keuze als een levens­keuze. Dat komt bijzonder tot uitdrukking in het celibaat. Is dat de weg die God van mij vraagt? Of zoek ik mezelf in die gedachte om priester te wqrden? En hoe kan ik dit onderscheiden? Een wijze geestelijk leidsman, ervaren in het geestelijk leven, één die alleen de heilige Geest wil laten spreken, niet naar een bepaalde richting wil trekken of duwen, kan daarbij helpen. En misschien dat deze over­we­gingen ook iets kunnen bijdragen.

zie ook: : www.wil­li­brord­semi­narie.nl/?p=info&ids=priester_worden

I. Priester?

 

Er zijn vele beroepen

waarin je naast mensen kunt staan,

hen kunt steunen,

troosten,

genezen,

begeleiden.

Als priester mag je

naast alle menselijke woorden

ook Gods woorden spreken

en Zijn genezing bieden;

Je zult 

niet slechts menselijke vriend­schap geven,

maar ook een andere Jezus voor hen zijn.

Als priester word je geroepen

om veel te geven,

meer dan je hebt,

alles wat je krijgt.

 

Iedere gelovige

kan een Christusdrager zijn;

een priester

is dat

als geen ander.

 

Door Gods woord te verkondigen,

doordat hij Christus

bij ons brengt

in de sacramenten

en door heel zijn leven en werken,

stelt een priester

in een wereld

die vaak zo koud en leeg is,

Jezus te­gen­woor­dig

met Zijn genade,

Zijn liefde en barm­har­tig­heid.

 

Een priester

geeft zijn leven

voor het evangelie.

 

Als je

vanuit het Evangelie

iets voor mensen wilt doen:

wat kun je meer en beter geven

dan je leven

 als priester?

 

II. Priester worden?

 

1. Wat is roeping?

 

Als je leeft met de gedachte

dat alles een bedoeling heeft,

sta je open voor roeping op ieder moment.

 

Roeping is

een innerlijk weten,

een aanvoelen van het hart

dat je meer van Hem bent

als je deze weg zult volgen.

Een priesterroeping is:

innerlijk getrokken worden

om de weg naar het priester­schap

te gaan.

Geroepen worden

hoeft helemaal niet te betekenen

dat er wonderen

of buitengewone tekenen

gebeuren.

 

Soms komt God in een storm,

maar meestal in een zachte bries.

 

Een fijnzinnig afgestemde

geestelijke ‘antenne’

is meestal nodig

om de signalen op te vangen.

 

Wie wil met heel zijn wezen

luisteren naar Zijn stem?

 

In talloze gebeur­te­nissen,

ontmoetingen, gedachten

ligt een soort van roeping besloten.

Wij allen worden vele malen

door God geroepen

om iets te doen of te laten.

Zo is ons geweten

een heiligdom

waarin wij God ontmoeten.

 

Maar een bijzondere roeping is het

als God heel het leven van mensen bepaalt

door hen ertoe te brengen

het offer van hun leven te brengen

om als een "andere Christus"

het levensoffer van de Heer

te vieren en te­gen­woor­dig te stellen.

 

Het gaat erom

dat iedereen zijn hart voor God opent,

dat wij allemaal het antwoord proberen te vinden

op de vraag:

wat wil God nu van mij?

Als iedereen dat doet,

komen er vanzelf voldoende priesters;

want God houdt niet op

mensen te roepen

in zijn dienst.

 

Hoe je er toe komt om priester te worden?

Dat verschilt nogal.

Er zijn er die het altijd al hebben gewild

van jongs af aan;

er zijn er

die een heel duidelijk moment kunnen aanwijzen

waarop God hen

als het ware heeft gegrepen:

toen en toen ben ik geroepen;

anderen weer zijn gaan nadenken

misschien door bepaalde gebeur­te­nissen

die een keer brachten in hun leven

en zij merkten:

ik ben meer van Hem

als ik die weg opga.

 

Er zijn voortdurend allerlei situaties

waarin Jezus

een beroep op ons doet.

Je voelt als mens dan een soort van appèl,

je wordt ergens aangesproken,

maar vele mensen schuiven dat weg:

Is dit wel Jezus?

Hij zal nog wel eens roepen

als Hij iets van mij wil;

Als Hij echt iets van mij wil,

moet Hij dat maar duidelijker maken,

door een onomstotelijk teken of zo,

Hij is immers God?

 

Weet je wat de hogepriesters,

schriftgeleerden en oudsten

bij het kruis van Jezus zeiden?

 

"Laat Hem nu van het kruis afkomen,

dan zullen we in Hem geloven".

 

Zij wilden Hem voorschrijven

wat Hij moest doen

om hen als Zijn leerlingen te mogen roepen,

in plaats van hun hart

in vertrouwen en liefde

op Hem af te stemmen...

 

Dus moet je stappen zetten

om je geestelijke antenne op Hem af te stemmen

met de bereidheid van je hart

om in te gaan

op wat Hij van je vraagt.

 

Ben je echt geroepen?

Wil Hij dit van je?

Of vraagt Hij je toch

een andere levensweg te gaan?

Hoe kun je bidden

om meer duidelijkheid te krijgen?

 

Zoek daarom een goede priester

die je kan helpen

om Gods signalen op te vangen

en ernaar te handelen,

een priester

die je niet vertelt

wat hij vindt dat je moet doen,

maar die je helpt

om Gods verlangens

omtrent jouw leven

steeds beter te verstaan.

 

"Mijn schapen luisteren naar mijn stem

en ik ken ze en ze volgen mij" (Jo. 10,27).

 

Als je weet

wat Hij wil,

komt de volgende stap:

doe het!

 

2. Stappen zetten

 

Stel dat er een arme mens

aan de deur zou kloppen:

Hij heeft honger,

hij lijdt kou,

ziet er slecht uit.

En stel dat degene die de deur opent

die arme zou zien

en wat voedsel of kleding

zou kunnen geven,

maar het niet doet:

hij helpt niet.

Wat zouden we zeggen of denken

van zo iemand?

Heeft hij als een voorbeeldig christen gehandeld?

Nee, natuurlijk niet!

Die man voor de deur

deed in feite een beroep

op degene die de deur opendeed;

er ging van die man

een roeping uit

tot naasten­liefde

zelfs al zou die man aan de deur

niets hebben gezegd.

 

Maar stel nu eens

dat het Jezus zelf was

die aan een deur had geklopt

om een beroep op iemand te doen

en hem te vragen iets te geven

of iets te doen.

Wat zouden we er van zeggen

als die ‘iemand’

de deur dicht zou gooien

en de Heer zou laten staan?

 

Toch gebeurt dat dagelijks vele keren!

 

Als er een arme voor de deur staat

en je ziet hoe slecht hij eruit ziet

en hoe hongerig hij kijkt,

kun je natuurlijk bij jezelf redeneren:

Hij is zeker verslaafd aan drank en drugs,

het is gevaarlijk iets te geven;

hij heeft het aan zichzelf te wijten

dat hij in deze omstandigheden leeft;

hem helpen is geld of goederen gooien

in een bodemloze put.

 

Dat zijn de menselijke redeneringen.

 

Maar Jezus zegt:

"Ik had honger en gij hebt mij te eten gegeven;

ík had dorst en gij hebt mij te drinken gegeven;

ík was naakt en gij hebt mij gekleed;

wat gij aan de minsten der mijnen hebt gedaan,

hebt gij aan Mij gedaan" (vgl. Mt. 25,31-46).

 

Natuurlijk moet je een alcoholist

geen fles whisky geven,

maar je kunt hem hélpen

op een andere manier,

je kunt ingaan

op de “roeping”

die er van hem uitgaat,

het beroep

dat hij

door de nood van zijn persoon

op je doet,

je kunt je laten storen

in je leven van alle dag,

je laten weghalen

uit je eigen drukte

en je eigen plannen

en wellicht

uit je eigen menselijke afkeer

van deze bedelaar.

 

Iedere priester

heeft zijn eigen,

per­soon­lijke roepingsgeschiedenis,

maar allemaal

hebben ze op een gegeven moment

ook inderdaad die stap moeten zetten:

ik word priester!

En ze hebben die stap gezet

wellicht tegen alles in:

tegen hun eigen bange, menselijke vragen in,

tegen de wensen en de verwachtingen

van hun familie en andere mensen in,

ze hebben een stap gezet,

ze zijn in het diepe gesprongen,

een sprong van vertrouwen!

 

Maar ja, als je zo af en toe

zo'n sprong niet durft te nemen,

wordt het nooit wat,

blijf je steken

en loop je de roeping van je leven mis!

 

God roept voortdurend, dat staat vast,

Hij heeft immers beloofd

met Zijn Kerk te zijn

tot aan het einde der tijden?

 

Maar wie geeft het antwoord?

 

3. Priester worden: kan ik dat wel?

 Jezelf tot priester vormen

 

De priester­wij­ding:

Een jonge man zet een stap:

"Ja, hier ben ik",

klinkt het in de kathedraal,

luid en duidelijk

of bescheiden, bijna schuchter,

maar altijd met overtuiging.

 

Zul je ooit zo zelfbewust

kunnen zeggen:

“Hier ben ik”?

Misschien vraag je je af:

Kan ik dat wel: priester te zijn?

Is dat niet te moeilijk voor mij?

 

Is er wel iets op aarde

wat gemakkelijk is

en waardevol blijft

tegelijkertijd?

 

Het is waar:

je kunt het niet;

alleen God kan het

in jou.

 

Als je weet

of als je merkt

dat Hij het wil,

dat je roeping hebt,

is dat in zekere zin

voldoende.

 

Jouw taak is het alleen maar

om met de genade van je roeping

mee te werken

 

Jouw roeping is een gave,

nu rust op jou de opgave

met veel geduld

jezelf zó te vormen

dat je een goede priester kunt zijn.

 

Met de hulp van een priester

als geestelijk leidsman,

zul je jouw roeping verdiepen,

De roeping is het fundament

waarop je je leven bouwt.

Met hulp van je leidsman als gids

ga je op ontdekkingstocht

om jezelf beter te leren kennen

en jouw persoon en leven te kunnen zien

als een geschenk van God

aan deze wereld;

om aan jezelf te werken

en stap voor stap

te groeien

in welbehagen

bij God en de mensen.

 

 

Doe je best

en blijf vertrouwen

dat voor God alles mogelijk is,

ook dat jij

een goede priester zult worden!

 

“Ik ben met je

alle dagen...” (Mt. 28,20)

 

 

III. Priester-zijn.

 

Een priester wordt geroepen

om te verkondigen,

te heiligen

en een goede herder te zijn.

 

VERKONDIGING

 

Alle andere woorden vervagen.

 

Gods woorden blijven,

ze dringen door

tot het raakpunt

van hart en ziel.

 

Gods woorden blijven

recht overeind staan

als je je rot voelt,

als je alleen staat,

als je moet sterven,

want zij spreken

van geloof

en vertrouwen,

van eeuwig leven.

 

Soms staan ze haaks

op het leven van mensen;

soms willen we ze gewoon niet horen;

soms zijn ze pijnlijk

en lijken ze hard,

maar ze zullen er altijd zijn

als een uit­no­di­ging

om te ontdekken

hoe barmhartig en genade vol

God is.

 HEILIGING


Bidden

 

Het is een eerste taak

voor een priester

om te bidden.

 

Zo heiligt hij anderen

en zichzelf.

 

Toen de Joden

onder leiding van Mozes

door de woestijn trokken,

werden zij eens aangevallen

door de koning van Amalek.

Mozes bad voor het volk

met wijd gestrekte armen

en zolang hij dat deed,

was het Joodse volk

aan de winnende hand.

Liet hij zijn moede armen zakken,

dan verloren zij.

Twee mannen kwamen toen

om zijn armen te onder­steunen

en tegen de avond

behaalde het volk

de over­win­ning (Ex. 17,8-13).

 

Zoals eens Mozes

strekt een priester

zijn armen uit

om voor zijn volk te bidden.

Zo staat hij aan het altaar.

Dan lijkt hij op de gekruisigde Heer,

teken dat de priester

het gebed voor Gods volk

met de gave van zijn eigen leven

wil bezegelen.

 

Het is een belangrijke opdracht

van iedere priester

te bidden

voor de mensen

die hem zijn toevertrouwd.

 

Hij doet dat niet alleen:

gelovige mensen steunen hem

door hun gebed en offer.

Zieken en andere gelovigen

dragen hun lijden op

om het werk van de priester

te onder­steunen.

 

Zij onder­steunen zijn armen.

 

Heilig Doopsel

 

Gods leven

mag ik jou geven,

kleine mens

door God geschapen

en bemind

en nu bestemd

om eeuwig

gelukkig te leven.

 

Heilig Vormsel

 

In opdracht van de Bisschop

mag ik je sterken

met de gave van de heilige Geest.

 

Ga in vrede heen,

gevormd door de kracht

van de heilige Geest

om van Gods liefde te getuigen.

Vervul je roeping

met wijsheid en verstand,

met inzicht en sterkte,

met kennis

en ontzag en liefde

voor Gods naam,

bezield door de Geest

die woont in je hart

 

Heilige Eucha­ris­tie

 

Jezus zelf

mag ik

aan je hart

toevertrouwen.

 

De heilige Eucha­ris­tie

heeft Jezus ons gegeven

op de laatste avond van Zijn leven,

toen Hij de apostelen

niet langer dienaren

maar vrienden

noemde.

Toen Hij aan Zijn leerlingen en aan ons

de volheid van Zijn Liefde door wilde geven,

schonk Hij ons de Eucha­ris­tie,

de heilige Communie

en het priester­schap.

 

Die horen natuurlijk samen.

De priesters zijn er

om de intenties, het lijden, de dank­baar­heid en de zorgen

mee op te nemen

in het grote offer van dank en lof

dat zij aan God mogen brengen

in de heilige Eucha­ris­tie.

 

Zonder heilige Eucha­ris­tie en communie,

zonder priester

kan er geen Kerk zijn

zoals Jezus die bedoeld en gegeven heeft

 

Biecht

 

Jezus sprak tot zieken en zondaars:

“Uw zonden zijn U vergeven”

en Hij gaf Zijn apostelen

deze opdracht mee:

“Ontvangt de heilige Geest.

Aan wie gij de zonden vergeeft,

zijn ze vergeven,

en aan wie ge ze niet vergeeft,

zijn ze niet vergeven” (Jo. 20,22-23)

 

Wat is mooier

dan mensen

in Gods naam

als priester

vergeving te kunnen schenken?

 

Als je vergeving kunt krijgen

en vergeving kunt schenken,

is een nieuw begin mogelijk.

 

Als je Gods vergeving krijgt

ligt alles weer open.

 

Alleen dan.

 

Huwelijk

 

Namens de Kerk

mag ik

jullie liefde

bevestigen en zegenen.

 

Wij vieren in de Eucha­ris­tie

hoe Jezus zich

liefdevol

aan ons geeft

in een altijddurend ver­bond.

Dat doen twee mensen,

man en vrouw,

Hem na

als zij trouwen:

hun leven geven

aan elkaar

in een onverbrekelijk ver­bond.

 

Zij zeggen elkaar

wat God zegt tot ons:

ik blijf altijd

voor je open staan

wat er ook gebeurt

en welke wegen je ook zult gaan.

 

Liefde.

Bovenmenselijk.

Goddelijk.

Een geheim.

 

Die onzelfzuchtige liefde

mag de priester

begeleiden

en bevestigen.

 

Ziekenzalving

 

“Is iemand onder U ziek?

Laat hij de priesters van de gemeente roepen.

Zij moeten

een gebed

over hem

uitspreken

en hem

met olie

zalven.

En het gelovige gebed

zal de zieke redden

en de Heer

zal hem oprichten.

En als hij zonden heeft begaan,

zal het hem vergeven worden” (Jak. 5, 14-15).

 

HERDER-ZIJN

 

Zoals de herder

die het lam op zijn schouders draagt

zo is God:

 Hij is barmhartig en liefdevol.

 

Dé goede herder is Jezus.

De goede herder is degene

die hart heeft voor zijn schapen,

die zijn schapen kent,

die zijn leven voor hen geeft.

 

Je kunt niet liefhebben zonder lijden.

 

Priester-zijn

is liefhebben,

is: goede herder,

is Jezus zijn.

 

De priester geeft door

wat hij ontvangen heeft.

Zo moet hij dus een goede herder zijn.

 

Het eerste dat je van een priester mag verwachten

is dat je Jezus in Hem kunt herkennen,

dé goede Herder.

Het eerste dat een priester dus moet doen

is bij Jezus blijven,

niet toegeven aan de drang

om meer voor elkaar te willen krijgen,

harder te hollen

om alles goed te laten verlopen,

ook al zijn de priesters nu zoveel minder in aantal...

 

Zo zal hij

een goede herder zijn.

 

Hoeveel honderden, duizenden mensen

zal een priester

in de loop van zijn leven

niet mogen steunen

in lijden en verdriet?

Hoeveel mensen zal hij mogen bijstaan

bij de overstap naar het andere leven?

Hoeveel jonge mensen

zal hij iets van het evangelie

mogen doorgeven?

Hoe vaak zal hij iemand

in Gods naam

mogen bevrijden

van de last van zijn schuld?

Hoe talloos vele malen

zal hij het offer van Jezus

mogen vieren?

 

Een priester wordt geroepen

om leiding te geven

aan het volk van God,

aan de gemeen­schap van de gelovigen.

Zelf is hij één van hen

en zijn leider­schap

is een dienst

om gelovige mensen te leiden

naar bronnen van levend water.

 

De per­soon­lijke geestelijke leiding

die een priester aan mensen geeft,

en de leiding die hij aan de gemeen­schap geeft,

staan gericht op één doel:

God,

die Liefde is.

 

Nooit ben je meer één met mensen

dan wanneer je

in en door die liefde

met hen ver­bonden bent.

 

Mensen samen brengen

bij Hem,

mensen samen houden,

in Hem en door Hem,

dat is de grote taak

van een goede herder.

 

Die taak is nooit af.

 

Als priester dank ik God

voor de genaden

die door mijn handen mochten gaan.

 

Tot besluit...

 

De Kerk heeft priesters nodig,

want zij leeft van de Eucha­ris­tie,

waarin de Heer zelf

zich geeft

als voedsel voor ons leven,

waarin wij deel krijgen

aan de genade

van Zijn offer voor onze verlossing.

 

Er zijn jonge mannen nodig,

die zichzelf radicaal weggeven

aan Christus en de kerk­ge­meen­schap,

zoals Jezus zich eens

aan Zijn bruid, de Kerk,

- aan ons -

heeft weggegeven

op het kruis.

 

Ben jij daartoe misschien geroepen?

 

Als die vraag opkomt in je hart

zijn er heel veel redenen om er niet op in te gaan,

misschien veel meer dan om er wel op in te gaan,

maar dat zijn allemaal menselijke redenen.

 

Als die vraag op je afkomt

is er maar één ding te doen:

bidden en verdieping zoeken

om het antwoord te vinden dat Hij van je vraagt

en de kracht om dat antwoord te geven.

 

Want dat alleen telt.

 

Niet de verwachtingen van andere mensen,

niet je angst of je kleinheid,

niet de weerstand of onverschilligheid

die je misschien zult ontmoeten

geen prognoses en statistieken

geven de doorslag.

 

 

Want je kunt alles

als Hij je sterkt.

 

Durf je jouw leven

uit handen te geven

aan God?

Terug