Arsacal
button
button
button
button


Werken aan je relatie - TV Mis in de kathedraal

eerste zondag van de veertigdagentijd C

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 9 maart 2019
Begin van de eucharistieviering
Begin van de eucharistieviering
tijdens de preek
tijdens de preek
tijdens het geloofsgesprek
tijdens het geloofsgesprek

Zondag 10 maart, eerste zondag van de veertigdagentijd kwam de TV Mis uit de kathedrale basiliek van de H. Bavo in Haarlem, voorafgegaan door het geloofs­ge­sprek. Het kathedrale koor zong prachtig en hieronder vindt U de homilie die ik bij deze gelegenheid heb gehouden.

In het geloofs­ge­sprek waren beelden te zien van de inzegening van de kruiswegwandeling in Volendam en het bevat een terugblik op zeven jaar bisschop zijn en mijn gedachten over kerk en roeping.

De uitzendingen zijn nog te bekijken:

https://kro-ncrv.nl/programmas/eucha­ris­tie­viering/seizoenen/seizoen-2019/haarlem20190310

https://www.kro-ncrv.nl/programmas/geloofs­ge­sprek/seizoenen/seizoen-2019/hendriks190310

 

OPENINGSWOORD

Hartelijk welkom,

U hier in deze kathedraal

en U die met ons verbonden bent.

De veertigdagentijd – dat is de vastentijd –

is begonnen

en we horen over de bekoringen

die Jezus kreeg in de woestijn.

Ook wij worden bekoord en verleid

om voor onszelf te leven en niet de mens te zijn,

die God onze Vader in ons ziet.

We willen daarom nu eerst vergeving vragen

en om hulp om te lijken op Jezus,

die aan de bekoringen wist te weerstaan.

HOMILIE

Je eigen bubbel

Alle mensen hebben hun eigen leven,

hun werk en bezigheden

en heel veel mensen zijn druk.

Ze zijn vaak eilandjes,

bezig met hun eigen sores,

levend in hun eigen bubbel.

Levenslang?

Menselijke relaties staan mede daardoor onder druk,

het is moeilijk om die goed te houden

en nogal wat mensen durven niet te trouwen

omdat het zo definitief is,

zo’n levens­keuze voor iemand buiten jezelf.

Trouw en liefde voor het leven

klinken voor hen als “levenslang”.

Ook in een relatie gebeurt het net iets te vaak

dat mensen langs elkaar heen leven

met het briefje op de keukentafel of een app'je

dagenlang als enig contact...

En mensen worden niet meer zo gauw

ergens lid van

en komen niet elke week naar de kerk,

ook al voelen ze zich echt katholiek;

en eenzaamheid wordt in onze samenleving

als een groot probleem ervaren;

die samenleving

is minder gemeen­schap dan vroeger

en meer een samen­stel­ling van in­di­vi­duen.

Gemeen­schap

Relaties en het “samen-leven” staan dus onder druk.

Toch roept ons geloof ons op

om mens te zijn met en voor anderen,

om gemeen­schap te vormen,

want een mens is niet geschapen om alleen te zijn,

maar te leven als beeld van God

die zelf een gemeen­schap is

van Vader, Zoon en heilige Geest

en die met ons mensen

een altijddurend verbond is aangegaan.

Verbrokkelde relaties

Iedereen weet rationeel natuurlijk wel

dat het niet goed is voor de relatie

als mensen hun eigen leven blijven leven,

eigen baan, eigen sporten, eigen vrienden,

langs elkaar heen.

Toch gaat dat vaak zo.

Die relatie zal dan verbrokkelen

en uiteindelijk niet meer bestaan.

Want aan een relatie moet je werken,

die vraagt inzet en inspanning,

elkaar ontmoeten:

relatie is een werkwoord.

Een basis

We ervaren hoe belangrijk stabiele relaties zijn:

wat doet het een mens bij­voor­beeld goed

als hij in een fijn, harmonieus gezin is opgegroeid,

dat is een basis voor het leven.

En het is vanzelfsprekend ook belangrijk

voor de samenleving als zodanig

als er samenhang en samen-leven is:

dat we verbonden zijn met andere mensen,

dat er zorg en aandacht is,

eenzaamheid en isolement doorbroken worden.

Nieuwe impuls

Wat kunnen mensen doen

om hun relatie een nieuwe impuls te geven

en elkaar opnieuw te ontdekken?

In ieder geval hoort daar de bereidheid bij

om vergeving te vragen en vergeving te schenken.

 

Die nieuwe impuls is regelmatig nodig

voor elke relatie.

Tijd om te praten,

tijd voor liefde en aandacht,

tijd om er voor elkaar te zijn, een nieuw begin.

Veertigdagentijd

Voor onze relatie met God is dat niet anders.

Ook die vervlakt en brokkelt af

als we die niet onderhouden

en die relatie een nieuwe impuls weten te geven.

 

Daarom zijn we deze veertigdaagse vastentijd begonnen.

De veertigdagentijd gaat over herstel

van relatie met God en de naaste,

over jezelf als “ik” en “individu” loslaten;

vasten, gebed en zorg voor de armen

staan daarom centraal

en vergeving vragen in het sacrament van de biecht.

Bekoringen

Het beeld dat ons vandaag wordt voorgehouden

is dat van Jezus in de woestijn.

Hij wordt bekoord

en die bekoringen gaan erover

dat Hij wordt verleid

om vooral bezig te zijn met zichzelf,

met zijn eigen positie als Zoon van God,

met zijn macht, met imponeren, indruk maken,

daartoe moeten die drie bekoringen van de duivel

Hem verleiden.

Vergankelijk

Maar het is allemaal vergankelijk.

Ook dat staat in deze vastentijd centraal.

Die Heer Jezus Christus,

koning en verlosser van de wereld,

aanbeden en bejubeld door menigten mensen,

eindigt als een crimineel,

Hij wordt gemarteld, aan het kruis geslagen.

Dat wordt Zijn bekoring, Zijn beproeving en uitdaging.

Even verwijst ons evangelie over de bekoringen

daarnaar als er staat

dat de duivel zich verwijderde

tot de vastgestelde tijd.

Dat is de tijd van Zijn lijden.

Het spoor dat je achterlaat...

Ook ons zal het niet veel anders gaan:

die positie die we bekleden,

die sterke gezondheid die we bezitten,

die successen die we behalen,

zullen we los moeten laten.

Alles gaat voorbij.

Wat telt een wereldbeker nog

als je oud en gebrekkig bent?

Het is misschien een mooie herinnering,

maar wat werkelijk telt is het spoor

van geloof, hoop en liefde

dat we achterlaten.

 

Deze veertigdagentijd wil ons uit­no­di­gen

om te werken

aan die relatie met God

en met de mensen.

Amen.

Terug