Arsacal
button
button
button


Waarom je kind laten dopen?

parochiebezoek in Uitgeest op het feest van de Doop van de Heer

overweging_preek - gepubliceerd: zondag, 12 januari 2020
Doopkapel in de kerk van Uitgeest met een tegeltableau van de doop van Jezus
Doopkapel in de kerk van Uitgeest met een tegeltableau van de doop van Jezus
Lang voor de Mis waren de koren al aan het oefenen
Lang voor de Mis waren de koren al aan het oefenen
Kerststal in Uitgeest. met de Doop van de Heer eindigt de kersttijd
Kerststal in Uitgeest. met de Doop van de Heer eindigt de kersttijd

Zondag 12 januari was ik in Uitgeest op het feest van de Doop van de Heer voor een feestelijke Eucha­ris­tie­vie­ring met de drie koren: Laus Deo, de Cantorij en Sounds of Life. Na afloop was er een ontmoeting en nieuwjaars­bij­een­komst met de parochianen in het naast de kerk gelegen parochiehuis "De Klop".

De Eucha­ris­tie­vie­ring

De drie koren tellen een flink aantal leden (het grootste deel van de kerk­gangers) en hebben mooi gezongen in de monumentale kerk die toegewijd is aan O.L. Vrouw Geboorte. De viering begon met de be­spren­keling met het gewijde water ter gedachtenis aan het doopsel, na een welkomstwoord van vice-voorzitter van de lokatieraad, de heer Teun Jonker. Dat was op het feest van de Doop van de Heer bijzonder passend. Aan het eind van de Mis brachten we een bloemenhulde aan Maria. Nog niet lang geleden was ik er ook om een concert mee te maken dat werd gegeven als hommage aan de mantelzorgers.

Samen­wer­kings­ver­band


Uitgeest is in een samen­wer­kings­ver­band verenigd met Heems­kerk en Castricum waarbij zich ook Beverwijk, Velsen Noord en Wijk aan Zee voegen. De priesters pastoor Ton Cassee, pastoor Kaleab Maresha Shiferaw, pastoor dr. Matthew Njezuhumkattil en Kape­laan Teun Warnaar, assistent pastoor Anton Overmars alsmede Diaken Marcel de Haas dragen de pastorale zorg voor dit gebied.
Veel mensen waren naar het parochiehuis gekomen voor de ontmoeting en zo had ik gelegenheid heel wat parochianen te ontmoeten.

Met het feest van de Doop van de Heer eindigt de Kersttijd.

HOMILIE

"Jij bent mijn kind..."

Het doopsel stond
aan het begin van ons christelijk leven.
het maakte ons tot christen,
het gaf ons een sacramentele band
met de gemeen­schap van de Kerk
en in het doopsel sprak God in feite
tot de dopeling, tot ons:
“Jij bent mijn kind, mijn zoon, mijn dochter,
in wie ik welbehagen heb”
- van wie Ik dus heel veel houd.

Waarom een kind laten dopen?

Het is een prachtig gebeuren, een feest,
als iemand in onze familie- of kennissenkring
wordt gedoopt
en het doet toch een beetje pijn
als ons dierbare mensen ervoor kiezen
om hun kind niet te laten dopen,
want het doopsel is iets moois,
een zegen die op het kind mag rusten
en een wens ook
die we het kind meegeven
dat het gelukkig en gesterkt mag zijn
en met Gods hulp
mag strijden tegen het kwaad
dat zo dominant is in onze wereld
en om een goed, liefdevol en gelovig
mens te kunnen zijn.
Nu we dagelijks horen
van geweld en aanslagen,
oorlogsdreiging en crimineel egoïsme,
realiseren we ons
hoe nodig het is
dat er mensen deze wereld bevolken
die bezield zijn door de goede Geest,
door geloof, hoop en liefde.

Toewijding aan Maria

En aan het einde van de doop­vie­ring
wordt het kind gewoonlijk ook
onder de bescherming van moeder Maria geplaatst
door een toe­wijding en gebed
opdat zij een hemelse Moeder
voor dit kind mag zijn.

Het belang van een gemeen­schap


Dat we als mens behoren
tot een grote, wereldwijde gemeen­schap
en dat er nog een andere dimensie van verbondenheid is
met mensen die ons zijn voorgegaan,
met een hemelse werkelijkheid,
ja, dat er zoveel is
dat ons overstijgt,
dat komt tot uiting in het doopsel
en dat is juist in onze tijd
dus een heel belangrijke gedachte.

Mensen zijn vaak druk
met zichzelf, met hun eigen dingen, als individu
en alles wat de in­di­vi­duele mens overstijgt
is breekbaar geworden:
relaties, verenigingen, gemeen­schappen
en ook de gemeen­schap van de kerk;
wat niet aansluit bij het “ik”
is kwetsbaar, in onze tijd.
Dat gevaar dat de wereld steeds meer
door het “ik” wordt geregeerd
moeten we proberen te bezweren
en daar kunnen we allemaal iets aan doen.

Het heilig doopsel geeft een genade,
een zegen van God
en laat ons ervaren
dat we gedragen worden
door mensen
- bij het doopsel gebeurt dat letterlijk:
het kind wordt bij de viering
door ouders en peetouders gedragen -
dat we gedragen worden
door de gemeen­schap
- heel bijzonder door de gemeen­schap van de Kerk -
en door God,
onze hemelse Vader.

Het is belangrijk dat we bevorderen
wat mensen met God en met elkaar verbindt.
Dit is dan natuurlijk tevens een opdracht
om samen als Kerk
echt gemeen­schap te zijn.

Het "ik" moet kleiner worden...


Om zo te kunnen leven
dat we anderen kunnen dragen
en ons zelf gedragen kunnen weten,
moet ons “ik” een beetje kleiner worden:
we horen ergens bij,
we zijn niet alleen op de wereld
en het gaat dan om eenvoud,
nederigheid, zich in kunnen voegen.

Als het “ik” te groot is,
kunnen we trouwens
de grote vragen van het leven
niet begrijpen,
want de vragen waar we
in het leven voor komen te staan,
doen zich niet zozeer voor
als alles gebeurt zoals wij dat graag zien;
die zijn er over de dingen
waarvan wij denken en vinden:
“Waarom?”, “Hoe kan dit?”
en die vragen kunnen we alleen maar
tastend en zoekend
een klein beetje beantwoorden
door met een breder perspectief te kijken,
met overgave en vertrouwen.
Antwoorden kunnen dan alleen komen
als we dat “ik” wat los kunnen laten,
niet om onszelf blijven cirkelen.

Jezus en het Doopsel


Jezus zelf heeft het doopsel heel belangrijk gevonden.
Het eerste wat Hij doet
als Zijn openbare, publieke leven begint is:
zich laten dopen!
Het laatste wat Hij tegen Zijn leerlingen zegt
is dat ze erop uit moeten gaan,
de blijde bood­schap verkondigen
en de mensen moeten dopen.
En het eerste wat de apostelen doen
als ze naar buiten treden
op het Pinkster­feest,
is juist dát:
de blijde bood­schap verkondigen
en ze hebben toen aansluitend
zo’n drieduizend mensen gedoopt.

Zijn voorbeeld

Toen Jezus kwam
om zich te laten dopen,
wilde Johannes de Doper Hem tegen houden:
Jezus had geen doopsel nodig!
Want dat doopsel was
een daad van nederigheid
en van bekering,
maar Jezus is de Heer,
die geen bekering nodig heeft!
Toch wilde de Heer dat doopsel ondergaan.
Hij wilde ons een voorbeeld te geven,
een stimulans,
zoals ouders hun kinderen meer leren
door het voorbeeld dat zij geven
dan door de woorden die zij spreken.
Een ouder kan duizend keer zeggen
dat het goed of slecht is om dit of dat te doen,
maar als die ouder zelf het tegen­over­ge­stelde doet,
zullen de woorden weinig indruk maken.
Woorden én daden!

Zijn kind...

Jezus werd gedoopt,
een duif daalde neer,
teken van de Geest van God
en een stem klonk:
Dit is mijn Zoon, mijn Kind....

Dat die stem ook over ons allen
dikwijls mag klinken,
dat die Geest van God
vaak over ons mag neerdalen
en ons met God en de medemensen
mag verbinden
en iedere keer dat dit gebeurt
wordt ons doopsel versterkt en bevestigd.

Terug