Arsacal
button
button
button


Op de Tiltenberg: geloofsbelijdenis en eed van trouw van diakenkandidaat

Randy Simileer wordt binnenkort gewijd

overweging_preek - gepubliceerd: zaterdag, 5 januari 2013
Na de geloofsbelijdenis en eed van trouw: m. Randy Simileer, rechts spirituaal P. G. Wilkens
Na de geloofsbelijdenis en eed van trouw: m. Randy Simileer, rechts spirituaal P. G. Wilkens

Zaterdag 5 januari was de eerste studiedag van het nieuwe jaar van het Sint Bo­ni­fa­tius­insti­tuut. Bij deze gelegenheid legde Randy Simileer de geloofsbelijdenis en eed van trouw af ter voor­be­rei­ding op zijn diaken­wijding die op 10 februari aanstaande zal plaatsvinden in Enkhuizen, de regio waar hij werkzaam is.

Randy heeft lang moeten wachten omdat hij... te jong was, maar nu gaat hij binnenkort de dispensabele leeftijd bereiken en kon met verlof van Rome de wijding gepland worden. Bij de heilige Mis waarijn de geloofsbelijdenis plaatsvond, heb ik de volgende homilie gehouden.

Homilie

Wat vandaag in het evangelie gebeurt is de basis ook voor ons leven met Jezus: Filippus wordt door de Heer aangesproken met de eenvoudige woorden: Volg Mij! En Filippus doet dat niet alleen maar hij is ook zo begeesterd en vol vuur dat hij het aan anderen verkondigt: "Degene over wie Mozes in de Wet geschreven heeft en ook de profeten, Hem hebben wij gevonden".

Hierin vinden we eigenlijk iets van wat de kern is van iedere roeping: dat je je leven wilt geven aan Hem en dat je van hem wilt getuigen.

Als je de weg naar het priester­schap gaat, zoals dat geldt voor de seminaristen die zich hier voor­be­rei­den en ook als je je voorbereidt om diaken te worden is dat heel duidelijk de kern van je bestaan doordat de wijding iets is voor je hele leven: je blijft altijd priester of diaken en dat is niet iets voor jezelf als een soort hoofdprijs die je wint, maar het is een dienstwerk en een offer dat je brengt: je leven geven aan Hem, van Hem getuigen, van Zijn grootheid dat Hij leeft, dat Hij werkzaam onder ons aanwezig is.

Het priester­schap of het diaconaat omvat immers heel je leven, heel je persoon, 24 uur.

En in het Woord dat je als diaken of priester mag verkondigen, is het in feite Christus zelf die spreekt en in de sacramenten die je bedient is het in feite Christus zelf die Zijn genade schenkt.

Dit vraagt ook iets van de priester of de diaken: in de manier waarop hij spreekt, bij alles wat hij doet, moet hij zichzelf toch ergens steeds de vraag stellen of mensen Jezus erin kunnen herkennen.

Maar dit geldt natuurlijk niet alleen voor de priester of de diaken, hoewel het voor hen op een bijzondere wijze geldt door het dienstwerk dat hun in de wijding wordt toevertrouwd.

Het geldt voor ieder die geroepen is om Hem te dienen en dat zijn we allemaal.

Op een bijzondere wijze geldt dit voor catechisten en pastoraal werkers, die door de bisschop gezonden en gezegend worden om het Woord van God in de catechese door te geven en door het pastorale werk mensen in lief en leed nabij te zijn.

Juist in hun werk en hun zending ligt de kern van de nieuwe evangelisatie waardoor met Gods hulp de blijde bood­schap gaat leven in de harten van de mensen.

De basis van alles is echter steeds dat je zelf christen bent.

De kern is dat je als diaken, als catechist, in het christelijk huwelijk, in het gezin, in je roeping, welke dat ook mag zijn, gehoor geeft aan Zijn oproep: "Volg mij".

Het gaat er niet om dat je bepaalde dingetjes moet doen, je bepaalde vaardigheden moet aanleren, bepaalde kennis moet verwerven, voordat je gewijd kunt worden of een zending of aan­stel­ling kunt krijgen.

Natuurlijk moet je dat wel doen, maar het gaat er uiteindelijk om dat je jezelf geeft: "Heer, hier ben ik, ik ben er voor U".

Of dat zo is kun je merken en proeven, wanneer je in jezelf het verlangen bemerkt om bij Hem te zijn, om tijd, liefde, aandacht aan Hem te geven.

Je kunt het een beetje vergelijken met een verloving.

Dan gaat het er niet om dat je bepaalde dingen moet doen, bij­voor­beeld zaterdags een bloemetje kopen voor je vriendin of zondags gaan wandelen, maar dat je van haar houdt.

Al die attenties, zoals dat bloemetje of gaan wandelen, of begrip en aandacht hebben, zijn uitingen van waar het om gaat: aandacht en liefde voor elkaar.

En soms moet je daar gewoon tijd voor reserveren, bepaalde dingen samen afspreken om je relatie te onderhouden.

Want daarbij zijn die uitingen, die concrete dingen, natuurlijk wel heel belangrijk.

Zo belooft een diaken bij de wijding het getijdengebed te bidden - voor de permanente diaken is dat tenminste de lauden en vespers -.

Waarom hecht de Kerk er zozeer aan dat zij het een nieuwe diaken uitdrukkelijk laat beloven bij zijn wijding? Vanwege twee dingen: ten eerste omdat een diaken moet leven vanuit de geest van gebed.

Dan zou je nog kunnen zeggen: ik kan ook iets anders bidden; maar het tweede is: dat de diaken geroepen is om een man van de Kerk te zijn en zich met zijn leven en zijn dienst in te voegen in het gebed van de Kerk dat het getijdengebed is.

Het is daarom dat ik het getijdengebed ook zeer wil aanbevelen aan anderen, ook al leggen zij geen speciale belofte af, in het bijzonder aan wie met een zending bij­voor­beeld als catechiste of pastoraal werker of als catechetisch medewerker werkzaam is in de kerk.

Dit getijdengebed is een concrete uiting van waar het om gaat: je liefde voor Christus en de Kerk.

Dus laat altijd ook je hart spreken bij alles wat je doet in de kerk: je hart dat liefde heeft voor God; jouw hart moet vol zijn van die liefde, dan kun je het woord spreken dat iemand nodig heeft.

Natuurlijk, we blijven zwakke mensen, maar dat mag ons streven zijn: dat we handelen, spreken, leven vanuit een liefdevol hart dat klopt voor Hem.

De katholieke kerk ligt flink onder vuur.

met kerstmis was er weer zo iets: de paus zou homo’s hebben gediscrimineerd, zelfs haat hebben gezaaid tegen hen en hen een bedreiging voor de wereldvrede hebben genoemd.

In feite had de paus helemaal niet over homo’s gesproken, hij had alleen over het gezin gesproken en over het huwelijk van man en vrouw, als iets dat door de Schepper is ingesteld.

En de katholieke leer is juist dat je iedere mens moet respecteren, homo of hetero, dat staat zelfs in de Catechismus.

Maar er worden hele bakken vol verbaal geweld, verwensingen en vervloekingen over die arme paus uitgestort, van buitenaf geoordeeld, zonder inhoudelijkheid, uitingen van een agressie, waar veel mensen in onze samenleving zich terecht zorgen over maken.

Ook Natanaël oordeelt in het evangelie aan de buitenkant: "Uit Nazareth kan daar iets goeds vandaan komen?" Zo voel je jezelf misschien ook weleens beoordeeld, als katholiek, als gelovige, als mens: dat mensen alleen oog hebben voor de buitenkant en niet voor het hart van waaruit je het doet.

Je zult zelf zeker ook wel negatief worden benaderd, weggezet worden, weggeschoven als je God probeert te dienen, Jezus probeert te volgen, katholiek probeert te zijn.

Laat je niet uit het veld slaan! Ga rustig door en bedenk dat het voldoende is als je zelf het goede goed probeert te doen en mensen probeert uit te nodigen: "Kom en zie".

En mensen kunnen veranderen, geraakt worden.

Zoals diezelfde Natanaël, een paar regels verder, dan komt hij - die zo pas nog zo afhoudend deed - tot een prachtige geloofsbelijdenis: "Gij zijt de Zoon Gods, Gij zijt de Koning van Israël".

Wat is daar tussen in gebeurd? Hij heeft een ervaring opgedaan, de ervaring dat Hij gezien wordt en gekend door Onze Lieve Heer zelf.

Ik zie je, ik ken je en ik heb je lief: "Waarlijk dat is een Israëliet in wie geen bedrog is… ik zag je onder de vijgenboom zitten…".

Die ervaring die je ergens hebt opgedaan, die innerlijke overtuiging: Hij kent mij en Hij heeft mij lief, dat is het fundament dat je iedereen zou gunnen, dat is de basis om vanuit te vertrekken en verder te gaan en zo kom je ertoe je leven aan Hem te geven hoe dan ook, waar dan ook, in je gewone dagelijkse dingen, in een taak die je op je neemt, in een bijzondere roeping die je volgt: volg Hem maar, zoals Hij je roept.

AMEN 5 januari 2013 (Tiltenberg, geloofsbelijdenis en eed van trouw R. Simileer)

Terug