Arsacal
button
button
button
button


Bisschoppen nemen afscheid van secretaris-generaal

nieuwe heilige pausen herdacht

Nieuws - gepubliceerd: woensdag, 14 mei 2014 - 823 woorden
diaken Nijhuis bekijkt het cadeau
diaken Nijhuis bekijkt het cadeau

Na hun maan­de­lijkse ver­ga­de­ring van 13 mei hebben de Neder­landse bis­schop­pen afscheid geno­men van diaken mr. dr. J (Hans) B.M. Nijhuis (66), se­cre­ta­ris-generaal van de bis­schop­pen­con­fe­ren­tie. Hij wordt opge­volgd door mw. mr. P.S.J.M. Daalmans.

Dit gebeurde tij­dens de Eucha­ris­tie­vie­ring en een fees­te­lij­ke maal­tijd, waarbij kar­di­naal Eijk een fraaie plaquette van de heilige Wil­li­brord uitreikte. In zijn dank­woord blikte diaken Nijhuis terug op de be­lang­rijk­ste gebeur­te­nissen van zijn ambts­pe­rio­de, waarbij het Ad Limina bezoek van de bis­schop­pen aan Rome het onbetwist­baar hoogte­punt was. In de Eucha­ris­tie­vie­ring van het feest van O.L. Vrouw van Fatima wer­den ook de beide heilig verk­laarde pausen her­dacht: paus Johannes XXIII en paus Johannes Paulus II.

Tijdens de Eucha­ris­tie­vie­ring heb ik de volgende homilie gehou­den:

homilie

Het feest van Onze Lieve Vrouw van Fatima
Is in zekere zin een bela­den dag:
De bood­schappen die de zienertjes hebben gekregen
wijzen op de ernst van de tij­den,
op de nood­zaak van beke­ring
en de zwaar­we­gende con­se­quenties die er zijn
wanneer die beke­ring uitblijft.
We zien die ernst van de tij­den om ons heen:
regel­ma­tig wor­den we gecon­fron­teerd
met situaties die ons dui­de­lijk maken
hoe­zeer onze samen­le­ving van een God­de­lijke wet
verwijderd is geraakt.

Dat zeg ik zeker niet
omdat we ons beter te wanen dan ‘de rest’;
de mis­bruik­klach­ten van de laatste jaren
maken wel dui­de­lijk
dat we ons niets hoeven te ver­beel­den.

God geve ons
op voor­spraak van Onze Lieve Vrouw van Fatima
dat wij het kwade, de verdorven­heid
nooit gewoon gaan vin­den!

Het derde geheim van Fatima
dat in het jaar 2000 is ont­huld
maakt bovendien dui­de­lijk
dat we in deze situatie
voor­be­reid moeten zijn op aanvallen op de Kerk,
in het visioen ver­beeld
door de aan­slag op de witte figuur van de paus.
Heel let­ter­lijk is dit wer­ke­lijk­heid gewor­den
in de aan­slag die op het leven
van de nu heilige paus Johannes Paulus II
is gepleegd,
op deze dag, nu 33 jaar gele­den;
De paus heeft daarbij - zoals we allen weten -
de bij­zon­dere bescher­ming van Maria ervaren
en de kogel die hem trof
het jaar erop In Fatima achter­ge­la­ten.
Deze Fatima- dag is daarom tege­lijk een goede dag
om even stil te staan
bij de heilig­ver­kla­ring van deze twee pausen,
die bei­den Fatima hebben bezocht,
de een als paus, de ander kort voor zijn verkie­zing.
Het lijkt me dat in hun beider leven
het ant­woord te vin­den is op de vraag
hoe wij met de situatie waarin wij verkeren
- die van seculari­sa­tie, ver­vlak­king, van ver­wij­de­ring van de wet van God -
moeten omgaan.


Paus Johannes XXIII was zich er zeer van bewust
dat deze tij­den om een ' aggi­or­na­mento' vroegen,
een aanpas­sing niet van de leer of het geloof,
maar van de wijze van zijn en opereren van de Kerk.
Het concilie dat hij heeft bijeen­ge­roe­pen
heeft de nadruk gelegd op de Kerk als ge­meen­schap,
als ' communio'
met alle gelo­vi­gen als actieve dragers
van de zen­ding van de Kerk,
van haar evangeli­sa­tie,
en van haar zen­ding om te heiligen
en alles in te richten over­een­koms­tig
de wil en het hart van haar Heer.
In zijn per­soon­lijk leven straalde deze paus
een goed­heid, men­se­lijk­heid en toe­gan­ke­lijk­heid uit,
die nog heden inspireert
en een voor­beeld is voor onze hui­dige paus Fran­cis­cus.
Het kan niet anders of we moeten allen
in onze tijd dit voor­beeld van harte­lijk­heid en open­heid navolgen,
omdat de Kerk niet groeit door proselitisme
maar door aantrek­kings­kracht,
zoals paus Fran­cis­cus nog onlangs
in de Exhor­ta­tie Evangelii Gaudium schreef.

Als we aan het leven van paus Johannes Paulus II denken
komt ons na­tuur­lijk on­mid­del­lijk
zijn enorme kracht en zijn door­zet­tings­ver­mo­gen voor de geest.
Mij staat nog dui­de­lijk voor ogen
hoe hij bij de wereld­jon­ge­ren­da­gen van Toronto
tot de jon­ge­ren zei toen het begon de regenen:
"Denk aan je doopsel"
En toen het daarna hard begon te waaien:
"Denk aan je vormsel".
Woor­den die voor mij een beeld waren
van zijn gees­te­lij­ke kracht
en van de chris­te­lijke moed
die hij de jon­ge­ren wilde voor­hou­den:
Zie geen moei­lijk­he­den,
zie uit­dagingen!
Johannes Paulus is echt tot het uiterste gegaan
in het zich geven voor Christus en Zijn Kerk.
Ook hij was zeer open en toe­gan­ke­lijk,
een gewel­dige mis­sio­na­ris!
Tege­lijk heeft hij zeer veel betekend
voor tal van terreinen van de ker­ke­lijke leer,
met name op het gebied van de sociale leer van de Kerk,
de fun­da­men­tele moraal en de antropo­lo­gie.

Dit leren deze twee pausen ons
die in deze gese­cu­la­ri­seerde tijd
het evan­ge­lie wil­den beleven en door­ge­ven.
Na­tuur­lijk zijn we aller­eerst
- voor­af­gaand aan elke bis­schop­pe­lijke taak-
zelf ge­roe­pen Christen te zijn,
hoorders en uit­voer­ders van het Woord.
Ver­vol­gens is het onze roe­ping
niet op te geven
en met kracht en over­tui­ging dat Woord te ver­kon­di­gen
en ons­zelf daar helemaal voor te geven.
En we zijn ge­roe­pen om dat te doen
met een grote harte­lijk­heid, open­heid, toe­gan­ke­lijk­heid
opdat mensen zich aange­trok­ken kunnen voelen,
het werk en het hart van de Goede Herder herkennen.

Moge de Heer ons geven en helpen
goede herders te zijn
naar het hart van de Heer
en het voor­beeld van deze twee nieuwe heilige pausen.
Amen.

Terug